સ્નેહે ઉઠાડે ધરી એજ આશે

સામાન્ય

(રાગ- તણખલું તો આખર તણખલાની તોલે …)

 

સ્નેહે ઉઠાડે ધરી એજ આશે

પ્રભુ દાસ થઈને સવારે સવારે

ભલે વર્ષ ખોયાં હવે કઈંક કરશે

પ્રભુ “માત” જેવો જગાડે સવારે

 

ફર્યો અન્ન વસ્ત્રો ને આવાસ માટે

રમ્યો પુત્ર ને સ્ત્રી અને મિત્ર સાથે

વહ્યાં વ્યર્થ વર્ષો છે રોગિષ્ઠ થઈને

પ્રભુ તોયે જગવે સવારે સવારે

 

પ્રભુતો પુકારે કદી હાથ દઈને

સંસાર સાગર નથી કઈ વધારે

સુણતો નહીં સાદ મગરૂર થઈને

ડુબતો રહ્યો છે કીનારે કીનારે

 

તિલકમાં સમાયા સકળ ધર્મ પંથો

ને ઈશને ઘુમાવે સહુ માળ મણકે

સહુ માળ મણકા સમાં વર્ષ વિતે

નથી કાંઈ કરવું તમારે અમારે

 

કર્યાં ભ્રષ્ટ મંદિર ને આવાસ ઈશના

પ્રભુને કુરુપતા જીવનની ચઢાવે

ખુશ્બુની પાછળ છે બદબુ ની ધારા

છતાં ઈશ ઉઠાડે સવારે સવારે

 

ત્યજે માત પત્ની સગાં ને સબંધી

પ્રભુ તોયે વસતો રોગિષ્ઠ દેહે

એ ઈશને ગમે એવું જીવન જો કરીયે

પ્રભુ તો મલકશે સવારે સવારે

============ૐ================

આસો વદ બારસ(વાઘ બારસ) સં. ૨૦૩૩ સોમવાર તા.૮-૧૧-૭૭

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s