કવિઓને ઈશ્વર જો તડપન ન આપત.

સામાન્ય

કવિઓને ઈશ્વર જો તડપન ન આપત,

તો એનાં હૃદયને બીજું કોણ માપત.

 

અભિનય શીખવતો એ શબ્દોને એવો,

કલ્પનાને એ વિણ બીજું કો’ નચાવત.

 

મુલાયમ છે દિલડું પરાગો ભરેલું,

રસિકડા મધુકર ઉડાવે છે જયાફત.

 

નથી વેરતો કાગળો પર એ શાહી,

નિચોવે છે અરમાં જમાવે છે રંગત.

 

દુઃખી થઈને ઈશ્વર કવિ દિલમાં બેસે,

શબ્દને તિખારે જગતને દઝાડત.

 

સૌંદર્યને આરપારું નિરખવા,

આંખો છે એવી જે કરતી ઇબાદત.

 

હૃદય છે જગતનું ને ઈશનું એ ઘર છે,

વખત આવે કરતો એ સૌની મરામત.

 

હૃદય છો શિલા પણ શબ્દ ટાંકણાથી,

જીવન શિલ્પ સર્જી ને કરતો કરામત.

    ===ૐ===

ભાદરવા સુદ બારસ,  સં. ૨૦૪૦,  ગુરુવાર. તા. ૬-૯-૮૪.

Advertisements

One response »

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s