દિલ્હીના તખ્ત

સામાન્ય

હસ્તિનાપુરની દિવાલો કાળમાં વિસરાઈ ગઈ,

પણ વેરની જ્વાળા હજી તો આજતક જલતી રહી,

કૈં’ક સલ્તનત ઊગીને આથમી,

કચડાઈ ગઈ મસળાઈ ગઈ ધૂળ મહીં ફસડાઈ ગઈ,

એ દિલ્હી કેરા તખ્ત બોલે.

 

તે હાથના થડકારથી વીર હાકના લલકારથી,

આંખના અણસારથી ને પાયના ધબકારથી,

દેહ થર થર ધ્રૂજે ઢાલ કડકડ તૂટે,

ખડગ ભેટેથી છૂટે મ્યાન લઈને દુશ્મનોના,

તે ન્યાયનું પૂજન કરે ને દુઃખનું મર્દન કરે ન્યાયદાતા.

 

ને આજ?

તખ્તના તોટા નથી કોઈએ છોટા નથી,

કાજમાં મોટા નથી,

બંદુકોની ધનધનાધન ગોળીઓનાં નાદ સૂણતાં,

ગાત્ર ગળતાં, શરણ ધરવા દ્વેષીઓનાં ચરણ ચૂમતાં,

માત કેરી કત્લ કરતા,

શાંતિ કેરા શંખ ફૂંકી માત કેરી કત્લ કરતા.

 

ચેતજો…?

તખ્ત બદલાઈ જશે ઈતિહાસ પલટાઈ જશે,

નામ પર કબ્રો થશે જ્યાં કોઈ દિવડો નહીં જલે.

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s