ચરણ

સામાન્ય

કેવે કેવે સ્થાને તેં તો પાડ્યા ચરણો તારા,

મરુભૂમિ કે ધન જંગલ શાં હૈયાં જે અક્કારા.

 

વનને ખોળે નગરની પોળે પગલાંના ભણકારા,

ઠંડા પડતા માનવ મનનાં વધારતાં ધબકારા.

 

તારે પગલે અનેક પગને જાણે પાંખો આવી,

તલાવડીમાં ડૂબતા જન કીધા અબ્ધિ કુદનારા.

 

તારાં ચરણો થંભે તોયે પગરવ એનો ગાજે,

એમાં સાદ પ્રભુનો સુણતાં કૃતિશીલ ઘૂમનારા.

 

નૌકામાં તવ પગલાં તરતાં વાહનમાં એ સરતાં,

ગગન મહી મેં ઊડતાં જોયાં જળ સ્થળ નભ ફરનારા.

 

સંસ્કૃતિ ઝાંઝર થઈ ઘમકે તવ ચરણોમાં સ્નેહે,

ધર્મે કુમકુમ વરણા અક્ષત થઈ પગલાં શણગાર્યાં.

 

તારા ચરણ કમળમાં વિરમ્યા નાનાં પગલાં મારાં,

તેથી યાત્રાધામો કરવા જાઉં સ્થાન નઠારાં.

===ૐ===

પોષ સુદ દસમ, સં. ૨૦૪૩, શુક્રવાર. તા. ૯-૧-૮૭.

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s