Monthly Archives: માર્ચ 2015

कन्हाईको नयनन नींद न आवे

સામાન્ય

(राग – झुलो झुलो रे दत्तदिगंबर स्वामी…)

 

कन्हाईको नयनन नींद न आवे,

मैया पलनमें झूलावे. . .

मीठी रागीनीसे गीत अनुठे गावे,

मैया लालनको सुलावे. . .

 

दधी मंथन घोष हुआ था, कान्हा भी तबसे जगा था।

पैंजनिया झमकाता था, आंगनमें खुब खेला था।

खुब थक कर वो, जशोदा अंक सीधावे. . .

मैया लालनको सुलावे. . .

 

गोपीके घरमें गया था, महीं मख्खन स्वाद जचा था।

पानेलो नाच कीया था, थोडा मख्खन ही मिला था।

रोते रोते वो, यशोमति गोदमें जावे. . .

मैया लालनको सुलावे. . .

 

पंछीकी छांव पकडने, बछडेकी तरह दौडा था।

गैया चारनकी खातिर, गोपोका भेस सजा था।

कान्हाकी वो, बाल सहज लीलायें. . .

व्रज जनमनको ललचायें. . .

 

सुंदर तन मन कान्हा का, मधुरा है स्नेह हृदयका,

मीठी बानी मन हर्ता, जमुना जल सम निर्मलता।

सुखदायी वे, बालकथा मन भावे. . .

जन्मोंके पाप मिटावे. . .

=== ॐ ===

અવધૂતના ચરણમાં

સામાન્ય

મસ્તક મૂક્યું હવે મેં, અવધૂતના ચરણમાં;

મારો અહં મૂક્યો મેં, અવધૂતના ચરણમાં. . . (ધૃવ પંક્તિ)

 

 

એ ભ્રાંત ધર્મ ધંધો, વ્યવહારના સંબંધો;

તોડીને સઘળા આવું, અવધૂતના ચરણમાં. . .

 

 

કોઈ તો વિત્ત માગે, કોઈ તો ચિત્ત ભાંગે;

નૈવેદ્ય ચિત્તનું દઉં, અવધૂતના ચરણમાં. . .

 

 

રસ્તા બધાંય સારા, મારો કયો છે મારગ?

નિશ્ચિત કરીને લૈજા, આવ્યો છું તુજ શરણમાં. . .

 

 

નિર્મળ હૃદય તળાવે, ઊર્મિના પદ્મ ખીલતાં;

કરવા ચહુ છું અર્પણ, અવધૂતના ચરણમાં. . .

 

 

જ્યાં દત્તનામ શ્વાસોની, બાંસુરીથી ગુંજે;

સૂણું હું દિવ્ય ગુંજન, અવધૂતના ચરણમાં. . .

 

 

પીવડાવતા परस्पर देवो भव। નાં અમૃત;

બેસુ હું ઘૂંટ પીવા, અવધૂતના ચરણમાં. . .

 

 

આનંદ વાજા વાગે, સૂતું હૃદય ત્યાં જાગે;

શ્રી રંગ સ્નેહ પામું, અવધૂતના ચરણમાં. . .

=== ૐ ===

પ્રેરણા મૂર્તિ

સામાન્ય

વિભૂતિ યોગના જેવી અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ,

કરાવે વિશ્વરૂપ દર્શન અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

કૃતિથી સંસ્કૃતિ સર્જે મનોહર આકૃતિ મનની,

મીટાવે વિકૃતિ વિષને અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

મલકતી બાળને ચહેરે યુવા શક્તિ બની ગર્જે,

મહિમા નારીનો ગર્જે અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

જઈ માછી મહીં વસતી ને હસતી વાઘરી વચ્ચે,

વહાવે મહેર મહેરો પર અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

ભલે હો શ્વેત જન કે શ્યામ એ ઘનશ્યામ ગીત ગજવે,

બધાંમાં શ્યામનો વાસો બતાડે પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

ઊગી ઉપવન મહીં વૃક્ષે લહેરાતી કૃષિ ચાસે,

સરકતી મત્સ્યગંધા થૈ અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

નસીબને પિંજરે પૂરાઈને પંગુ થયેલાને,

ઉડાવે કર્મની પાંખે અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

હૃદયમાં સ્નેહનો દરિયો ને ભાલે અસ્મિતા ચમકે,

મુખે સ્મિત શ્યામ મસ્તીનું રમાડે પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

કરે છેદન એ ગ્રંથીનું ગીતા સમ ગ્રંથ ગાઈને,

કરે નિર્ગ્રંથ દે મુક્તિ અમારી પ્રેરણા મૂર્તિ.

 

ગતિ દીધી ચરણમાં મુજ મતિ નિર્મળ કરી એણે,

સમર્પું ભાવ પુષ્પો હું સ્વીકારે પ્રેરણા મૂર્તિ.

=== ૐ ===

ભાદરવા સુદ એકાદશી, સં. ૨૦૪૭, ગુરુવાર. તા. ૧૯-૦૯-૧૯૯૧.