Tag Archives: તિમિર

નવી નવેલી સવાર આવે.

સામાન્ય

મટયું તિમિરને ડુબ્યા સિતારા,

    નવી નવેલી સવાર આવે.

કળી મટીને કુસુમ ખીલતાં,

    નવી યુવાની ખુમાર લાવે.

 

અનેક મુખથી વિહંગ ગાતાં,

    નવા જીવનની ગઝલ મજાથી.

નીચે પડેલા જગતને એ તો,

    ઊંચે જવાની દિશા બતાવે.

 

પવનની મીઠી લહરીથી વૃક્ષો,

    ઉમંગથી સૌ રહ્યાં છે નાચી.

જલાવે ભડભડ ભલેને તડકા,

    વરસતી વર્ષાની ધાર આવે.

 

ન થાય નાખુશ નદી કદાપી,

    ન કોઈ એની ખબર કઢાવે.

છલકતી આનંદ એક સરખો,

    ઉરે રમાડી મજા કરાવે.

 

સવારી વીજળી ઉપર છે કીધી,

    ગડડ નગારાં ગગનમાં વાગે.

મળ્યું છે અમને ક્ષણિક આયુ,

    છતાંય મસ્તી ભરેલ જાવે.

 

અમે તો છોડી અમારી નૌકા,

    અમારે જાવું અમારે સ્થાને.

જીવન કે મૃત્યુ મહીં અમારા,

    હંસી ખુશીની બહાર આવે.

    ===ૐ===

શ્રાવણ સુદ દસમ સં. ૨૦૩૯, ગુરુવાર, તા. ૧૮-૮-૮૩.

(સ્ટુડન્ટસ યુનિયન, મ. સ. યુનિવર્સિટી, વડોદરાની ચુંટણી ટાણે પોલીંગ બુથમાં નવરાશના સમયે લખ્યું.)

વર્ષાધાર વહાવીને હરિ જીવન ધાર વહાવે.

સામાન્ય

 

(રાગ – હાથ ફર્યો કીરતાર તણો… – શિવરંજની)

 

વર્ષાધાર વહાવીને હરિ જીવન ધાર વહાવે,

શુષ્ક હૃદય સંતપ હરિને નવ અંકુર પ્રગટાવે.

 

નભને પ્રાંગણ નૃત્ય કરે ઈશ ગડગડ શબ્દ ગજાવે,

સ્નેહ નૂપુર તુટતાં જલબિંદુ રીમઝીમ શબ્દે ગાવે…             વર્ષાધાર…

 

શેરી સઘળી સરિતા જેવી ધસમસતી વહી જાયે,

એમાં કાગળની નૈયા સમ જીવન વહેતું જાયે…                 વર્ષાધાર…

 

વિદ્યુત જેવું જીવન પણ જો ક્ષણભર ચમકી જાયે,

તિમિર મહીં થઈ તેજ લીસોટો પથદર્શક થઈ જાયે…          વર્ષાધાર…

 

બચપણની મસ્તી સમ ઝુમતાં જલ તોરણ મનભાવે,

યૌવનની મોહકતા જેવી સૃષ્ટિ ખીલખીલ થાયે…              વર્ષાધાર…

 

વિશ્વ પટલ પર હરિયાળીની ચાદર ઈશ બિછાવે,

હરિયાળીમાં હર્ષ બનીને હરિતો હસતા જાયે…                  વર્ષાધાર…

 

મેઘ ધનુના રંગ લઈ જળ વસુંધરાને આપે,

પૃથ્વી વિધ વિધ રંગે ખીલતી સ્નેહ સુગંધી આપે…           વર્ષાધાર…

    ===ૐ===

શ્રાવણ વદ પાંચમ, સં. ૨૦૩૮, સોમવાર. તા. ૯-૮-૮૨.