Tag Archives: દેશ

માન સરવર

સામાન્ય

માન સરવર હંસની પાંખો બધે ફેલાઇ ગઈ,

‘શ્વેત નગરી’ જોતજોતામાં અહીં સર્જાઈ ગઈ.

 

પુરુષ સૂક્ત મહીં કહેલો પુરુષ ત્યાં પ્રગટી રહ્યો,

હજ્જાર મસ્તક ચરણ નયનોની ઝલક દેખાઈ ગઈ.

 

વેતન વિના તન અર્પીને પૂજા કરે પૂજારીઓ,

શક્યતા કંઈ છે નહીં કહેનારની જીભ બંધ થઈ.

 

વાયુ વરુણ ને અગ્નિએ પણ ચેનચાળા ખૂબ કર્યા,

‘દાદા’ની યોગેશ્વર પ્રતિ શ્રદ્ધાની ત્યારે જીત થઈ.

 

વિદ્વાન સંતો શાસકો આશ્ચર્યથી દિગ્મૂઢ બન્યા,

ભક્તિની શક્તિ સૌ સવાલોના જવાબો દઈ ગઈ.

 

ત્રિવેણીના સંગમ તટે જ્યાં તીર્થરાજ મિલન થયું,

ત્યાં પથ પ્રદર્શક પાંડુરંગી ચેતના પ્રગટી રહી.

 

વર્ષો પછીના બીજ થઈને વૃક્ષ ત્યાં ઝૂમી રહ્યા,

એંધાણ સતયુગના જણાયાં ને નિરાશા દૂર થઈ.

 

દેશ ને વિદેશના ચિંતક વદયા એકજ સૂરે,

પાંડુરંગ જ યુગ પુરુષ છે ના હવે શંકા રહી.

=== ૐ ===

ચૈત્ર સુદ સાતમ, સં. ૨૦૪૨, બુધવાર. તા. ૧૬-૪-૧૯૮૬.

પાગલોને ગાંડાં લાગે, એવાં પાગલ જુદાં જુદાં.

સામાન્ય

(રાગ- દુનિયા આખી પાગલખાનું…)

 

પાગલોને ગાંડાં લાગે, એવાં પાગલ જુદાં જુદાં;

ધન દોલત કીર્તિને ત્યાગે, એવાં પાગલ જુદાં જુદાં.

 

મોતને લઈ હાથમાં, જે ધ્યેય કાજે દોડતાં;

દેશની આ માટી કાજે, દેહને પણ છોડતાં;

કુરબાની બલિદાનો દઈને, મરતાં પાગલ જુદાં જુદાં…                    પાગલોને…

 

શમા બન્યા ઈશ્વરને ભક્તો, પરવાના થઈને જલતાં;

પ્રભુ પ્રેમની પ્યાલી પીને, મસ્ત બનીને છે ફરતાં;

જગની એ પરવા ના કરતા, ઈશ ભક્તો છે જુદાં જુદાં…                  પાગલોને…

 

સમાજની પશુતાને કાઢી, માનવ પંથે જાનારાં;

સ્નેહ ભાવથી હળી મળીને, રહેવાનું જે કહેનારાં;

અપમાનને પી જઈને જીવનારાં, પાગલ જુદાં જુદાં…                     પાગલોને…

 

એક ગાંડો એવો દીઠો, જેની કોઈ જોડ ના;

સુણવાં આવે થોકે થોકે, લોકો આખાં દેશનાં;

પ્રભુ દિવાનો છે મસ્તાનો, કામો એનાં જુદાં જુદાં…                       પાગલોને…

 

ખુદતો ફરતો ઠામે ઠામે, ધન દોલતને ઠુકરાવે;

એની સાથે લાખો લોકો, ઘર ધંધો છોડી આવે;

ભક્તિ ફેરી ભાવજીવનનાં, એનાં ખેલો જુદાં જુદાં…                      પાગલોને…

 

જો એ ગાંડો તો ઈશ ગાંડો, એની સાથે પ્યાર છે;

એનાં હર કામોમાં મળતી, વિજય તણી વરમાળ છે;

સૌનાં ‘દાદા’ દિલમાં વસતો, એનાં કામો જુદાં જુદાં…                    પાગલોને…

        === ૐ ===

ચૈત્ર સુદ દસમ(બીજી), સં. ૨૦૩૭, મંગળવાર. તા. ૧૪-૪-૮૧.

અમારાં જ આજે અમોને પીડે છે

સામાન્ય

અમારાં જ આજે અમોને પીડે છે

ખમીસનાં બની સાપ અમને ડસે છે

 

માન્યું કે મિત્રો દુ:ખે સાથ દેશે

સુખે માલતા’તા હવે હુંફ દેશે

જુવો હાથતાળી તમાચો બને છે        અમારાં જ …

 

પરાયા તો સંસ્કૃતિને ધર્મ લુંટતાં

લુંટી મંદિરો થઈ લુંટારા એ ફરતાં

હવે આપણા આ બધુંયે કરે છે        અમારાં જ …

 

પરદેશી ચુસતા હતા દેશને આ

હર્યાં ધન ને દૌલત ને પ્રાણો મનુજનાં

હવે જાન સાથે અમારાં રમે છે        અમારાં જ …

 

પરદેશીઓને અમે બહાર કાઢયા

લુંટારુય સંતોના શરણામાં આવ્યાં

હવે ભદ્રજન ચોર થઈને ફરે છે         અમારાં જ …

 

અમારાં જ નેતા અમોને નડે છે

અમારાં સગાં સામ સામે લડે છે

બધા ધર્મ પંથો ઘણું આથડે છે        અમારાં જ …

 

અમારાં વિકાસે અમારાં જ જલતા

અમારાં  વિનાશે અમારાં મલકતાં

ઘુસી પેટમાં પાય પહોળાં કરે છે         અમારાં જ …

===ૐ===

અધિક જેઠ વદ બારસ, સં. ૨૦૩૬, મંગળવાર. તા. ૧૦-૬-૮૦.