Tag Archives: ભાવગીત

મને ગમે છે!

સામાન્ય

આનંદથી છલકતાં, નયનો મને ગમેછે;

કારૂણ્યથી ભરેલું, હૈયું મને ગમે છે.

 

જોઈ મેં ચાલ તારી, જે સિંહની સવારી;

ગૌરવની એ ખુમારી, તારી મને ગમે છે. . .

 

કેવું વિશાળ હૈયું! સૌને સમાવનારું;

સૌનું છતાંય મારું, એ ઘર મને ગમે છે. . .

 

પ્યાલો લીધો છે તારા “ગુરુલીલામૃતમ્”નો;

ના ઓડકાર આવે, પીવું મને ગમે છે. . .

 

ઝાંઝર બજી રહ્યાં છે, બાવનીનાં તારી;

સંકટ મિટાવી સૌનાં, ખુશીઓ બધે વહે છે. . .

 

ખેંચાય જ્યાં ભૃકુટિ, તાંડવના તાલ ઉઠતાં;

હસતાં નયન કે ખીલતી, સૃષ્ટિ મને ગમે છે. . .

 

તું કેમ બહુ ગમે છે? કારણ ન મારી પાસે;

બસ! એમ પણ ગમે છે ને તેમ પણ ગમે છે. . .

=== ૐ ===

નારેશ્વર મારું વૃંદાવન

સામાન્ય

નારેશ્વર મારું વૃંદાવન …

રમતા અવધૂત તે મુજ ચિતવન … નારેશ્વર

શાંતિનો મહાસાગર છલકે, બ્રહ્માનંદે મુખડું મલકે,
રંગ અગોચર દત્ત નીરખતા, અવધૂતાનું થાતું ચિંતન … રમતા

 

મયુર ભુજંગે વેર ભૂલ્યાં જ્યાં, કીધાં નૃત્ય અહિંસક થૈ ત્યાં,
સ્મશાન બનીયું મોક્ષપુરીને, દેવો પણ ત્યાં કરતા કીર્તન … રમતા

 

કલ કલ ગાતી રેવા વહેતી, દર્શનથી તે પાવન કરતી,
સૌનાં પાપ મલિનતા ધોતી, મધુર મધુર મલકાવે સ્પંદન … રમતા

 

અવધૂતી દરબાર નિરાળો, તૂટે જગની સૌ જંજાળો,
દુ:ખ હરણ આનંદ નીધિ દે, રંગ બાદશાહીનું દર્શન … રમતા

 

મમતા ભાગે સમતા જાગે, દેવદ્રષ્ટિ થાતી અનુરાગે,
દીન મટી દાનેશ્વર કરતું, રંગાનું દૈવી નયનાંજન … રમતા

=== ૐ ===

આજે કૈં જુદો લાગે

સામાન્ય

રોજ રોજ સૂરજ ઉગે,

આજે કૈં જુદો લાગે,

દીવાની જ્યોતિ પી ચહેરો,

ઝળકતો એ અનુરાગે.

 

ચારે કોર ભર્યું અંધારું, કેવી રીતે જાવું?

ભયના ભેદી જાળાં તોડી, નિર્ભય થઈ ગીત ગાવું,

મારગ કોણ ચીંધે ભયભીતને, ધ્યેયે જાવા માગે…       દિવાની જ્યોતિ…

 

એક જ્યોત દીપકની પ્રગટી, તેણે અનેક સર્જી;

દીપ થકી દીપમાલા ઝળકી, જોઈ દુ:ખીની મરજી;

અંધારાનો અસુર ધૃજતો, જોઇ પ્રકાશ ટાણે…              દિવાની જ્યોતિ…

 

અવનિ ઉપર ગગન અવતર્યુ, એવું એવું ભાસે;

દીપક તારલીયા સમ ટીમ ટીમ, ચમકતા ઉલ્લાસે;

જ્યોતિની હૂંફ પામી સૂરજ, ગાય મધુરા રાગે…            દિવાની જ્યોતિ…

 

મોટા ને નાનાની સંગત, શ્રેષ્ઠ જીવન શણગારે;

નાના ને મોટાનું પીઠબળ, ધ્યેય તરફ હંકારે;

દીપ સૂર્યની મૈત્રી તેથી, લઘુતા ગુરુતા ત્યાગે…          દિવાની જ્યોતિ…

=== ૐ ===

કારતક સુદ પડવો, સં. ૨૦૫૬, મંગળવાર. તા. ૯-૧૧-૧૯૯૯.

મનન હો તમારું

સામાન્ય

હૃદયમાં ગૂંજે સાંઈ કીર્તન તમારું,

ને મનના ભવનમાં મનન હો તમારું.

 

મથાવે પીડાઓનાં ધાડાં જનને,

જલાવે દુ:ખોની અગનઝાળ સૌને,

રુદનની ચીસો દિલને અકળાવનારી (૨)

વ્યથાની ક્ષણોમાં સ્મરણ હો તમારું…         હૃદયમાં…

 

મરી મિત્રતા ને વધી શત્રુતા જ્યાં,

હણ્યા ધર્મને નામ કૈં માનવી ત્યાં,

“માલિક છે એક જ સહુ માનવીનો” (૨)

બન્યું સૂત્ર “સંજીવની” સાંઈ! પ્યારું…         હૃદયમાં…

 

ભલે રાખ આપો છતાં લાખની તે,

ઉદીથી ઉદય થાય સૌભાગ્યનો તે,

આંસુ મટી પુષ્પ ખુશીઓનાં ખીલતાં. (૨)

સૌભાગ્યનું દાન મોહક તમારું…                  હૃદયમાં…

 

સહુ ધર્મ પંથોની સરિતાઓ વહેતી,

ને સાંઇ હૃદયમાં વસીને મલકતી,

કીધાં ભેદના છેદ કારુણ્ય બળથી (૨)

એ મમતાળું હૈયું ગમે છે તમારું…                 હૃદયમાં…

=== ૐ ===

શ્રી કૃષ્ણ

સામાન્ય

સ્નેહપૂર્ણ થૈ વદે શ્રી કૃષ્ણ માધવ,

मन्मना भव मन्मना भव।।     (૨)

 

સગા નજીકના છતાંય થાય પારકા,

શ્યામનું સ્મરણ રચે હૃદયમાં દ્વારકા,

મન ભ્રમર રટ્યા કરે હે કૃષ્ણ કેશવ…     मन्मना भव…

 

યશોમતિ લાલ ગ્વાલ બાલને ગમે,

નંદલાલ ગોપીઓનાં મન મહીં રમે,

ચિત્ત દે તો ચિંતા હરે શ્રી માધવ…          मन्मना भव…

 

મનની વાંસળી તો અહંકારથી ભરી,

શ્યામ સ્નેહની સૂરાવલિ નહીં સરી,

ત્યાગ સમર્પણ થી રીઝે શ્રી વાસુદેવ…    मन्मना भव…

 

ચિત્ત ચક્ર થૈ ભમે પ્રભુ! ઘૂમાવજો,

વાસનાની વાંસળી તમે બજાવજો,

શબ્દ ચહું સૂણવા શ્રી કૃષ્ણ જાધવ…      मन्मना भव…

=== ૐ ===

પોષ વદ ત્રીજ, સં. ૨૦૫૩, શુક્રવાર. તા. ૨૭-૧૨-૧૯૯૬.

તારી વાંસળી

સામાન્ય

તારો શ્યામલ રંગ છે કેવો,

છવાયો મારાં નયણાંમાં,

તારી વાંસળીએ સૂર છેડ્યો,

છૂપાયો મારાં રુદિયામાં.

 

મૂરત ના ભૂલું તારી, વ્રજના વિહારી;

નાચતાં નેણ તારાં, જોઈ હું વારી;

મૂને વૈકુંઠ વા’લુ નવ લાગે;

કે રે’વુ તારા ગોકુળમાં…                      તારી…

 

પૂનમની રાતે ચાલી, યમુનાને ઘાટે;

વા’લમની સાથે રાસ, કીધો વિરાટે;

તેં તો મનડું ચોર્યું ને હું તો હારી;

જવું ન ગમે મુજ ઘરમાં…              તારી…

 

ઘટ ઘટના વાસી મોહન, લઈ લે ઘટ મારું;

મનનું નવનીત તેમાં, લાવી છું પ્યારું;

તું જો લૂંટી લૂંટીને આરોગે;

તો માનુ ધન ભાગ મારાં…           તારી…

 

જીવ જગદીશે રચી, એવી રાસ લીલા;

શોક મોહ વસ્ત્રો છૂટ્યાં, કીધી સ્નેહ ક્રીડા;

મારી સંગ સંગ માધવ નાચે;

ભૂલીને દૂરી નર્તનમાં…               તારી…

=== ૐ ===

શ્રાવણ વદ બીજ, સં. ૨૦૫૨, શુક્રવાર. તા. ૩૦-૮-૧૯૯૬.

જીવ શિવ

સામાન્ય

વેદ કૈં ના વાદ છે, આસ્વાદ છે;

જીવ શિવની એકતાનો સ્વાદ છે.

 

ઉપનિષદ્  છે વેદ વડ વડવાઈઓ,

ને પુરાણો પુષ્પ મંડિત વેલીઓ,

કૃષ્ણની ગીતા મીઠો સંવાદ છે…          જીવ શિવ…

 

વેદના વિરમે વધે સંવેદના,

દિવ્ય વિચારે રહે કો કલેશ ના,

બ્રહ્મની વાણી તણો આલાપ છે…        જીવ શિવ…

 

વેદવ્યાસે વેદને વહેતા કીધાં,

ઈશ પ્યાસાએ મધુરા ઘૂંટ પીધા,

વ્યાસપીઠે થી થતો વિસ્તાર છે…          જીવ શિવ…

=== ૐ ===