Tag Archives: મોત

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં.

સામાન્ય

વિશ્વમાં યુગ કાર્ય તારું જોઈ એવું થાય છે,

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં એની પ્રતીતિ થાય છે.

 

આંખને મીચકારતો કહાનો બહુ મલકાય છે,

પ્રકૃતિની મહેકથી દિલ તરબતર થઈ જાય છે,

શંકા કુશંકાનાં બધાં વાદળ હવે વીખરાય છે,

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં એની પ્રતીતિ થાય છે.

 

ઝેરને ખંખેરતા વિષધર ભરાયા જઈ ઉરે,

સ્નેહનાં સ્થાનો વીંધાયાં નેણનાં કાતિલ તીરે,

વિલાપને આલાપમાં જ્યારે તું પલટી જાય છે,

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં એની પ્રતીતિ થાય છે.

 

મોતની મુઠ્ઠી મહીં જીવન સહુનાં ધ્રુજતાં,

વિયોગને મીટાવવા અદ્ભુત પ્રયોગો તેં કીધા,

નિશ્વાસને વિદાય દઈ વિશ્વાસ નચવી જાય છે,

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં એની પ્રતીતિ થાય છે.

 

વિદ્વાન હો કે વિત્તવાનો તું મુઠેરી છે ઉંચો,

સંસાર કે પરમાર્થની ઉકેલતો સહેજે ગૂંચો,

વિશ્વ કેરો મિત્ર ‘વિશ્વામિત્ર’ તું થઈ જાય છે,

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં એની પ્રતીતિ થાય છે.

 

હર યુગે હું અવતરીશ એવું વચન કૃષ્ણે દીધું,

છે તું સમીપ પણ વામણી નજરે નહીં દર્શન કીધું,

પદવી “જગદ્દગુરુ”ની તું સાચી ઠરાવી જાય છે,

તું શ્યામ વિણ બીજો નહીં એની પ્રતીતિ થાય છે.

        === ૐ ===

ભાદરવા સુદ આઠમ, સં. ૨૦૪૧, શનિવાર. તા.૨૧-૯-૮૫.

હસતું જીવન

સામાન્ય

કાણું થયેલું વાસણ પાણી ભર્યુ નકામું,

કાળું થયેલું જીવન જીવ્યું બધું નકામું.

 

રોતાં રહેલાં નયનો હસવું કદી ખમે ના,

હસતાં રહેલ નયને દુઃખને હસાવી નાખ્યું. . .       કાણું. . .

 

ધનના જરીના પડદે દોષો ઘણા છૂપાયા,

ફાટ્યો નકાબ જે દિન અભડાઈ પાપ ભાગ્યું. . .    કાણું. . .

 

અંધાર ઓરડામાં ચિત્રો રસીલા રચવા,

રંગો અને રંગ્યા જીવન બગાડી નાખ્યું. . .            કાણું. . .

 

મોતે રચ્યું પ્રદર્શન વિધવિધ જીવનનું દર્શન,

જીત્યા હસેલ નયનો રોતું જીવ્યું નકામું. . .             કાણું. . .

=== ૐ ===

મોત.

સામાન્ય

(મારું પ્રથમ ગીત, જે ૧૩ વર્ષની ઉંમરે લખેલું.)

 

મોત છોને આવતું, કદમ કદમ બઢાવતું;

ને જીંદગીના દંબદંબ, શ્વાસને રૂંધાવતું;

ભલે મળે. . .

દુઃખ દર્દ કેરો, એક કાંગરોયે તૂટશે;

તો માનશું કે જીંદગીમાં, મોત તો મરી ગયું.

 

હુસ્નના બજારમાં, ને ઈશ્કના લેબાસમાં;

જીવનસુધા ને ચૂસતાં, એ પાશવી પિશાચના;

ચંદ ચાંદી ટૂકડે, ખરીદતા સુહાગના;

પાપીઓના પાપના, કદમ કદીક તોડીશું. . .                             તો માનશું. . .

 

કલા તણા કલાધરોની, વાસનાના વાસમાં;

શ્યામ રાતડી સમા, એ ચકચકીત વાસમાં;

કરી કલાની કત્લને, ધરે નવા લેબાસમાં;

કલા તના એ પાશવી, કફનનું મોત આણશું. . .                        તો માનશું. . .

 

બાજે કાં દુંદુભી અરે! શું મોતનું મરણ થયું?

શું પાપીઓનાં પાપ લઈ, અગ્નિમાં જલી રહ્યું?

શું પ્રેમનાં અનંત ગીત, ઘૂંટવા મથી રહ્યું?

 

હર યુગે પ્રભુજી અવતરે, સદા અરે ખરે;

તેમ પાપ અવતરે છે, માનવી જીવન ખરે;

પાપ પણ પ્રભુજીના, ચરણ મહીં જો અર્પશું;

ઈશની કરુણા થકી, મોક્ષ પંથ પામશું. . .                                તો માનશું. . .

            === ૐ ===

યૌવનને બારણે.

સામાન્ય

આવીને ઊભો હું યૌવનને બારણે,

લાગણીએ સત્કાર્યો યૌવનને બારણે.

 

ગમગીની ફાંસી થઈ મુજને ગુંગળાવતી,

મોતને પુકારું હું યૌવનને બારણે.

 

ખુશીઓનાં પુષ્પોની સુરખી ફેલાઈ જતી,

હાસ્યને વધાવતો હું યૌવનને બારણે.

 

કૈંક કરી નાખવું છે એવા વિચાર મહીં,

વાટ જોઈ વાટ ભૂલું યૌવનને બારણે.

 

પોતાનાં શમણાંની ભૂતાવળ નીરખીને,

ખુદનું હું ભૂત જોઉં યૌવનને બારણે.

 

મૂંઝવણનાં જાળામાં જીવન ગુંચવાઈ ગયું,

જીંદગીનો મર્મ ભૂલ્યો યૌવનને બારણે.

 

હાસ્ય અને રુદનના લોલક સમ ડોલતો,

સ્થિર થવા મથતો યૌવનને બારણે.

 

રાહ છે અજાણી ને લાંબી સમજાય નહીં,

રાહબરને ખોળું છું યૌવનને બારણે.

        === ૐ ===

વૈશાખ વદ ત્રીજ, સં. ૨૦૩૯, શનિવાર. તા. ૩૦-૪-૧૯૮૩.

પ્રભુથી આવું ના સહેવાય.

સામાન્ય

(રાગ – ભાઈ મારે કરવો છે સ્વાધ્યાય…‌)

 

પ્રભુથી આવું ના સહેવાય… (૨) … ટેક

 

ચૌદ ભુવનનાં રચનારની આંખે જળ ઊભરાય,

એનું ઉત્તમ સર્જન માનવ આવો પાપી થાય…                        પ્રભુથી… (૨)

 

ખીલતી શૈશવ કળીને જ્યારે દુર્ગુણ કીડા ખાય,

સંસ્કારોથી વંચિત બચપણ કંટક સમ થઈ જાય…                 પ્રભુથી… (૨)

 

રસ ભરપૂર યુવાની જ્યારે કસ હીન થઈ રોળાય,

બળતી ગીતા રડતી સીતા તોય ન દિલ દુખાય…                    પ્રભુથી… (૨)

 

જામ મહીં જોબન છે ડુબ્યું દામ મહીં વેચાય,

ધર્મ અને સંસ્કૃતિ વેચે તોયે નહીં લજવાય…                         પ્રભુથી… (૨)

 

ઘડપણ ખાલી ખાલી દિસતું નિરાશા દેખાય,

જીવન ભાર થકી ઉગડું થઈ મોત મુખે હોમાય…                     પ્રભુથી… (૨)

 

તત્વજ્ઞાનની મોટી વાતો જીવનમાં ન જણાય,

ધર્મ ધુરંધર પંથ બનાવી વાડા કરતાં જાય…                          પ્રભુથી… (૨)

 

ડાળીને જળ સિંચન કરતા મૂળ સમૂળ ખવાય,

વૈદીક ધર્મ ડુબાડી સાચો ઈશનાં વેરી થાય…                         પ્રભુથી… (૨)

        ===ૐ===

માગસર સુદ બીજ (નરસિંહ મહેતા જયંતિ), સં. ૨૦૩૯, શુક્રવાર. તા. ૧૭-૧૨-૮૨.