Tag Archives: વરુણ

માન સરવર

સામાન્ય

માન સરવર હંસની પાંખો બધે ફેલાઇ ગઈ,

‘શ્વેત નગરી’ જોતજોતામાં અહીં સર્જાઈ ગઈ.

 

પુરુષ સૂક્ત મહીં કહેલો પુરુષ ત્યાં પ્રગટી રહ્યો,

હજ્જાર મસ્તક ચરણ નયનોની ઝલક દેખાઈ ગઈ.

 

વેતન વિના તન અર્પીને પૂજા કરે પૂજારીઓ,

શક્યતા કંઈ છે નહીં કહેનારની જીભ બંધ થઈ.

 

વાયુ વરુણ ને અગ્નિએ પણ ચેનચાળા ખૂબ કર્યા,

‘દાદા’ની યોગેશ્વર પ્રતિ શ્રદ્ધાની ત્યારે જીત થઈ.

 

વિદ્વાન સંતો શાસકો આશ્ચર્યથી દિગ્મૂઢ બન્યા,

ભક્તિની શક્તિ સૌ સવાલોના જવાબો દઈ ગઈ.

 

ત્રિવેણીના સંગમ તટે જ્યાં તીર્થરાજ મિલન થયું,

ત્યાં પથ પ્રદર્શક પાંડુરંગી ચેતના પ્રગટી રહી.

 

વર્ષો પછીના બીજ થઈને વૃક્ષ ત્યાં ઝૂમી રહ્યા,

એંધાણ સતયુગના જણાયાં ને નિરાશા દૂર થઈ.

 

દેશ ને વિદેશના ચિંતક વદયા એકજ સૂરે,

પાંડુરંગ જ યુગ પુરુષ છે ના હવે શંકા રહી.

=== ૐ ===

ચૈત્ર સુદ સાતમ, સં. ૨૦૪૨, બુધવાર. તા. ૧૬-૪-૧૯૮૬.

મેહુલીયા વરસી જજે રે લોલ.

સામાન્ય

ઉપવનને આંગણે હો,

મેહુલીયા વરસી જજે રે લોલ. . . ()

 

વર્ષાની ઝાંઝરી વગાડતો તું આવજે,

શ્યામ બંસી ગુંજ્શે હો. . .                               મેહુલીયા. . .

 

કાનાનું મોર પીંછ મોર થૈ ટહુકશે,

એને નચાવજે હો. . .                                      મેહુલીયા. . .

 

તું છે વરુણ તેથી ગર્વ નહીં ધારતો,

છોડ મહીં પ્રગટ્યા રણછોડ. . .                      મેહુલીયા. . .

 

એક એક બુંદ અભિષેક તું બનાવજે,

યોગેશ્વર રીઝશે હો. . .                                     મેહુલીયા. . .

 

ઉપવનને મંદિરીયે વૃક્ષ પ્રતિમા બન્યું,

એને નવરાવજે હો. . .                                      મેહુલીયા. . .

 

પાંડુરંગ હૈયું એ ઉપવનની ભોમ છે,

યોગેશ્વર ફૂલડું હો. . .                                        મેહુલીયા. . .

======

ચૈત્ર સુદ પાંચમ, સં. ૨૦૪૧,મંગળવાર. તા. ૨૬૮૫.