Tag Archives: aim

गंगा यमुना सरस्वती ।

સામાન્ય

गंगा यमुना सरस्वती,

करती सबकी उर्ध्वगति . . .                    गंगा . . .

 

कोटि कोटि जन संगम नहाते,

पाप चढाकर पुण्य कमाते,

स्वाध्यायी लाये भक्ति . . .                      गंगा . . .

 

युग द्रष्टाकी कहानी बानी,

प्रभु कार्यकी अमर कहानी,

पीठीका है ईश भक्ति . . .                        गंगा. . .

 

मेल हुआ मानव मानवका,

खेल मिटा अब ऊंचनीचका

ईश संतान सभी ये मति . . .                    गंगा . . .

 

कृति चढाने कॄषि बनाये,

वृक्षोमें विष्णु मन भाये,

प्रकट हुई विष्णु पत्नी . . .                       गंगा . . .

 

भक्तिकी शक्ति प्रकटाई,

संघ शक्तिकी ज्योत जलाई,

की अमृतालयम् कृति . . .                       गंगा . . .

 

जन सेवा नहीं ध्येय हमारा,

हो युग परिवर्तन ये नारा,

लाचारीसे हो मुक्ति . . .                           गंगा . . .

 

गंगा माँकी गोदमें आये,

पांडुरंग प्रसादी लिये,

तीर्थराजकी अमर स्मृति . . .                    गंगा . . .

    === ॐ ===

मार्गशीर्ष कृष्ण पक्ष ११, सोमवार, सं. २०४२ । दि. ६-१-१९८६ ।

હે ઈશ!

સામાન્ય

હે ઈશ!

 

નતમસ્તકે ઉન્નત થવા પ્રાર્થી રહ્યો છું,

કંપિત શરીરે સ્થિર થવા વિનવી રહ્યો છું,

ઉન્નતિના દ્વારને ખોલાવવા ગાઈ રહ્યો છું,

ધ્યેય પર નિશ્ચિત થવા પ્રાર્થી રહ્યો છું.

 

સંકટ વિમોચન હે પ્રભુ! કરુણાનિધિ,

સંતાપ હર અરિ રિપુ હે પ્રેમમૂર્તિ!

દ્વેષ હર મુજ ક્લેશ હર હે જ્ઞાનમૂર્તિ!

તુજ શાંત અંકે સ્થાન દે કરુણાનિધિ.

 

મમ્‌ ઇશ. . .

ગીતા કે’વાણી.

સામાન્ય

(રાગ – આડંબરને ઊથલાવે એ યુવાની સાચી. . .)

 

હજ્જારો વર્ષો પહેલાં છે ગીતા કે’વાણી,

યોગેશ્વરના શ્રી મુખેથી પ્રગટી સરવાણી.

 

પાપી કહીને લોક ડરાવે,

માધવ એવાંને અપનાવે,

પાતકનાં વિષ પીવાની છે એની તૈયારી. . .                              યોગેશ્વરના. . .

 

માનવને એ પાસે લાવે,

ભેદ ભરમનાં મૂળ મીટાવે,

સૌના દિલમાં ઈશ્વર વસતા દિલની છે વાણી. . .                      યોગેશ્વરના. . .

 

કર્યા વિના તો કૈં ના મળતું,

કીધેલું ફોગટ ના જાતું,

કામો કરતાં કરતાં ઈશની ઝાંખી કરવાની. . .                           યોગેશ્વરના. . .

 

આશ્વાસન સૌને એ દેતી,

જીવનના મર્મો છે કે’તી,

અર્જુનની માફક એ સૌની મૂંઝવણ હરનારી. . .                        યોગેશ્વરના. . .

 

માનવને એ ઊભો કરતી,

એને ધ્યેય તરફ લઈ જાતી,

પાંડુરંગ સમજાવે સૌને ગીતાની વાણી. . .                                યોગેશ્વરના. . .

        === ૐ ===

માગસર સુદ અગિયારસ “ગીતા જયંતિ”, સં. ૨૦૪૦, મંગળવાર. તા. ૪-૧૨-૧૯૮૪.

(રાતે ૮:૫૦ વાગે, વિમલ સોસાયટીના પ્રાર્થના કેન્દ્ર નિમિત્તે.)

પાંડુરંગ આંગણે પધારીયા રે લોલ.

સામાન્ય

(રાગ – મીઠાં મધુ ને મીઠાં મેહુલા રે લોલ…)

 

પાંડુરંગ આંગણે પધારીયા રે લોલ,

વર્ષોથી જોતા’તા વાટ જો…                                         પાંડુરંગ…

 

શબરીનું ધ્યેય અમે પાણીયું રે લોલ,

રામજી પધારે એવી હોંશ જો…                                     પાંડુરંગ…

 

મૂંઝવણના મેરુ છે તુટીયા રે લોલ,

યુગ યુગનો ભેદયો અંધાર જો…                                   પાંડુરંગ…

 

અનઘડ ને ઘાટ તમે આપીયા રે લોલ,

પોં’ચાડયા ભાવ સરિત ઘાટ જો…                                પાંડુરંગ…

 

મનના કુસુમ હાર લાવીયાં રે લોલ,

કર્મનાં શ્રીફળ ધર્યાં પાય જો…                                    પાંડુરંગ…

 

પાણીની જેમ જગે રેલવું રે લોલ,

દ્વાર મળે રામનું એ ચાહ જો…                                    પાંડુરંગ…

 

દીધું તમે તે પાછું આપીયે રે લોલ,

કીધું જે ઈશ્વરનું કામ જો…                                         પાંડુરંગ…

 

સ્વાગતના શબ્દ નહીં જાણતાં રે લોલ,

દેહને મળ્યો છે એનો પ્રાણ જો…                                પાંડુરંગ…

    ===ૐ===

ચૈત્ર સુદ પડવો(ગુડી પડવો), સં. ૨૦૪૦, સોમવાર, તા. ૨-૪-૮૪.

 

(પાણીગેટ વિસ્તારમાં સ્વાધ્યાય કાર્યના દસમા વર્ષ નિમિત્તે પ.પૂ. દાદા પાણીગેટ વિસ્તારનાં ભાઈ- બહેનોને તા. ૫-૪-૮૪ ને ગુરુવારે મળવાના હતા, એ પ્રસંગે ગાવા માટે લખ્યું.)

ઊઠયો વનવાસી આજ.

સામાન્ય

(રાગ – તમે સાચા સ્વાધ્યાયી બની ઉઠો ઉઠો… )

 

ઊઠયો વનવાસી આજ ઊઠયો ઊઠયો હો ભાઈ,

જાગ્યો વનવાસી આજ ઊઠયો ઊઠયો.

 

સુસ્તીને આળસનો ફંગોળી અંચળો,

સ્ફૂર્તિ હુંકાર કરી ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. આદિવાસી કહીને એને ના ભાંડશો,

આદીમ શક્તિનો થઈ ઊઠયો ઊઠયો…                           ઊઠયો…

 

તીર અને કામઠાંથી માનવને મારતો જે,

ધ્યેયનું નિશાન સાધી ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. લંગોટી ધારી એ ‘દાદા’નાં કામકાજ,

ઈશ્વર સંગાથ લઈ ઊઠયો ઊઠયો…                                 ઊઠયો…

 

શામળા શરીરે છે ફાટેલાં ચીથરાં,

નિર્ધનતા વાસ અહીં દીઠો દીઠો.

એ.. એ.. છોને કંગાળ તોય થઈને મહાકાળ એ તો

કાળને બદલવાને ઊઠયો ઊઠયો…                                ઊઠયો…

 

ઊજળાં લેબાસ મહીં શોભતાં માનવી,

આજ લગી એને બહુ ચુસ્યો ચુસ્યો.

એ.. એ.. સમજણ આવી છે હવે સ્વાધ્યાયથી આજ એને

નગ્નતાનો છેદ એણે કીધો કીધો…                                   ઊઠયો…

 

મ્હેલનાં ભિખારી સહુ આજે નીરખજો,

ઝૂંપડીનો બાદશાહ ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. ભાવથી ભીજાવીને ખાતો એ રોટલો,

અસ્મિતાનો જામ એણે પીધો પીધો…                             ઊઠયો…

 

અસ્મિતાને ભાવ પ્રેમ નિર્ધનતા કાઢતાં,

દિલનો ધનવાન થઈ ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. યુગ યુગથી ભૂલાયો સુધરેલા માનવથી,

આજ ફરી એક થઈ ઊઠયો ઊઠયો…                              ઊઠયો…

 

યજ્ઞનો ધુમાડો આભ ધરતીને સાંધતો,

ઉંચનીચનો ભેદ અહીં તૂટયો તૂટયો.

એ.. એ.. કીધો છે યજ્ઞ પાંડુરંગે આજ વન માંહી

યોગેશ્વર જોઈ એને રીઝયો રીઝયો…                               ઊઠયો …

 

    ===ૐ===

ફાગણ વદ પડવો, સં. ૨૦૩૯, મંગળવાર. તા. ૧૫-૩-૮૩.

કવાંટ તા. છોટાઉદેપુર, યજ્ઞ પ્રસંગે.