Tag Archives: begger

ઊઠયો વનવાસી આજ.

સામાન્ય

(રાગ – તમે સાચા સ્વાધ્યાયી બની ઉઠો ઉઠો… )

 

ઊઠયો વનવાસી આજ ઊઠયો ઊઠયો હો ભાઈ,

જાગ્યો વનવાસી આજ ઊઠયો ઊઠયો.

 

સુસ્તીને આળસનો ફંગોળી અંચળો,

સ્ફૂર્તિ હુંકાર કરી ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. આદિવાસી કહીને એને ના ભાંડશો,

આદીમ શક્તિનો થઈ ઊઠયો ઊઠયો…                           ઊઠયો…

 

તીર અને કામઠાંથી માનવને મારતો જે,

ધ્યેયનું નિશાન સાધી ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. લંગોટી ધારી એ ‘દાદા’નાં કામકાજ,

ઈશ્વર સંગાથ લઈ ઊઠયો ઊઠયો…                                 ઊઠયો…

 

શામળા શરીરે છે ફાટેલાં ચીથરાં,

નિર્ધનતા વાસ અહીં દીઠો દીઠો.

એ.. એ.. છોને કંગાળ તોય થઈને મહાકાળ એ તો

કાળને બદલવાને ઊઠયો ઊઠયો…                                ઊઠયો…

 

ઊજળાં લેબાસ મહીં શોભતાં માનવી,

આજ લગી એને બહુ ચુસ્યો ચુસ્યો.

એ.. એ.. સમજણ આવી છે હવે સ્વાધ્યાયથી આજ એને

નગ્નતાનો છેદ એણે કીધો કીધો…                                   ઊઠયો…

 

મ્હેલનાં ભિખારી સહુ આજે નીરખજો,

ઝૂંપડીનો બાદશાહ ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. ભાવથી ભીજાવીને ખાતો એ રોટલો,

અસ્મિતાનો જામ એણે પીધો પીધો…                             ઊઠયો…

 

અસ્મિતાને ભાવ પ્રેમ નિર્ધનતા કાઢતાં,

દિલનો ધનવાન થઈ ઊઠયો ઊઠયો.

એ.. એ.. યુગ યુગથી ભૂલાયો સુધરેલા માનવથી,

આજ ફરી એક થઈ ઊઠયો ઊઠયો…                              ઊઠયો…

 

યજ્ઞનો ધુમાડો આભ ધરતીને સાંધતો,

ઉંચનીચનો ભેદ અહીં તૂટયો તૂટયો.

એ.. એ.. કીધો છે યજ્ઞ પાંડુરંગે આજ વન માંહી

યોગેશ્વર જોઈ એને રીઝયો રીઝયો…                               ઊઠયો …

 

    ===ૐ===

ફાગણ વદ પડવો, સં. ૨૦૩૯, મંગળવાર. તા. ૧૫-૩-૮૩.

કવાંટ તા. છોટાઉદેપુર, યજ્ઞ પ્રસંગે.

કોણે બાંધ્યું આવું મંદિર?

સામાન્ય

રઝળેલું મેં જોયું મંદિર, કોણે બાંધ્યું આવું મંદિર?

 

શમણામાં આદેશ મળ્યો, કે બાંધો મારે માટે મંદિર;

તેથી ખાલી ખિસ્સાવાળા, ભગત બનાવા ચાહે મંદિર…              રઝળેલું …

 

શેઠજી પાસે ટીપ લખાવી, કીર્તિને ખુજલી થઈ આવી;

દાન, કીર્તિ ને પુણ્ય કમાવા, તકતી કાજે બાંધ્યું મંદિર…            રઝળેલું …

 

હરિ કથાની સપ્તાહ ચાલી, દયા ધરમની લાલચ ફાલી;

દાન પેટીઓ ખખડાવીને, માગણ થઈને કીધું મંદિર…               રઝળેલું …

 

કાશીથી પંડિત બોલાવ્યા, દક્ષિણાને કાજ એ આવ્યા;

ભાવ શૂન્ય દિલ ઈશ બોલાવે, સરજાયું લાવારીસ મંદિર…          રઝળેલું …

 

લાલચ લોભ અને દમદાટી, ચમત્કાર ની વાતો મોટી;

ગુંચવાયો માનવ મહેરામણ, એ ધનથી બંધાયું મંદિર…              રઝળેલું …

 

થશે પ્રતિષ્ઠા ઈશની જ્યારે, પછી ન કોઈ જોશે ત્યારે;

માનવ નહીં પણ શ્વાનો રડશે, રામ ભરોસે ચાલે મંદિર…            રઝળેલું …

 

રોતી મૂર્તિ, રોતો ઘુમ્મટ, દિવાલો ને રોતી છે છત;

ઘંટારવમાં  કચડાતી, આ સ્તુતિઓથી છે રોતું મંદિર…                રઝળેલું …

 

દર્શન કરવા મંદિર આવ્યાં, ભિખારી પર પૈસા નાખ્યાં;

એજ રીતે મૂર્તિ પર ફેંક્યાં, ગર્વ થકી આ ભાંગ્યું મંદિર…              રઝળેલું …

 

ભક્તિને ઉન્માદ ચઢયો’તો, બુદ્ધિને પણ તાવ ચઢયો’તો;

વગર વિચારે વિવેકહીન થઈ, દેખા દેખી કીધું મંદિર…                રઝળેલું …

    ===ૐ===

આસો વદ આઠમ, સં. ૨૦૩૭, બુધવાર. તા. ૨૧-૧૦-૮૧.