Tag Archives: creation

યૌવનનો સાગર.

સામાન્ય

(રાગ – હોઠે હરિનામ દિલે ઈશ્વરનું કામ. . .)

 

ગરજતો જાય એ તો નાચતો જાય,

યૌવનનો સાગર તો આભે અથડાય.

 

સ્વાધ્યાય વિચલનનું મોજુ વહ્યું છે,

પાંગરતું જોબન એનાં પર રમ્યું છે,

પૌરુષ પરાક્રમનો ઉત્સવ ઊજવાય. . .            યૌવનનો. . .

 

એક આંખ સ્નેહ નિર્ઝરી થઈ વહી છે,

બીજી દાનવતાને બાળી રહી છે,

અક્કડની સામે એ ટક્કર થઈ જાય. . .            યૌવનનો. . .

 

હાસ્યના ફુવારા જીવનના મિનારા,

દુ:ખના રણમાં ઊગ્યા સ્નેહ તણાં ક્યારા,

હૈયામાં ફોરમ થઈ એ તો ફોરાય. . .                 યૌવનનો. . .

 

ગામ ગામ એનાં જ્યાં પગલાં પડે છે,

દૈવી વિચારોના સ્મારક બને છે,

હૈયામાં ઈશ્વરના ધામો સર્જાય. . .                    યૌવનનો. . .

 

વંઠેલી યુવાની આજ થઈ શાણી,

‘દાદા’એ એની શક્તિને પિછાણી,

ખંડનને બદલે એ સર્જન દઈ જાય. . .              યૌવનનો. . .

=== ૐ ===

મહા વદ આઠમ, સં. ૨૦૪૨, સોમવાર. તા. ૩-૩-૧૯૮૬.

ઉપવનની શોભા છે ન્યારી.

સામાન્ય

(રાગ – માલકંસ – આ ઘટા બનાવી શા માટે?)

 

ઉપવનની શોભા છે ન્યારી,

અહીં વૃક્ષ પ્રતિમા છે પ્યારી…                 ઉપવનની…

 

નિસર્ગનું પૂજન અહીં થાયે,

સરલ જીવનના પાઠ શીખાયે,

દૈવી સુંદરતા નીરખવા,

    મારે દ્રષ્ટિ વિકારી…                         ઉપવનની…

 

સદ્ગુણનાં પુષ્પો અહીં મહેકે,

ફળના ત્યાગ તણાં ગીત ગહેકે,

ધૈર્ય સમર્પણ એકજ નિષ્ઠા,

    ખીલતી  સ્નેહ તણી ક્યારી…            ઉપવનની…

 

નિત્ય વધે એવી એ મૂર્તિ,

ઊર્મિના સંગાથે ઝૂમતી,

પાષાણ કેવળ ના ઈશ્વર,

    શાણાં સમજે વિચારી…                   ઉપવનની…

 

જળ પુષ્પો શ્રીફળ ને મેવા,

ઈશનું સર્જન એ શું દેવાં?

પૂજનમાં નિજ કૌશલ દઈએ,

    રીઝશે તેથી બનવારી…                   ઉપવનની…

 

યજ્ઞીય ભાવે ધન સર્જાયે,

કોઈ એકનું ના કહેવાયે,

વિષ્ણુપત્ની લક્ષ્મીજીની,

    આવે તે દિ’ ગજ સવારી…               ઉપવનની…

 

ઉપવન પંચામૃત સમજે ધીર,

કાં કીધું આ વૃક્ષ નું મંદિર,

પાંડુરંગનું સર્જન એ છે,

    યોગેશ્વર દિલનો વાસી…                ઉપવનની…

    ===ૐ===

અષાઠ વદ દશમ, સં. ૨૦૪૧, શુક્રવાર. તા. ૧૨-૭-૮૫.

જોઈ કૌતુક એ.

સામાન્ય

(રાગ – આજ તીર્થ તણી ભૂમિ હરખાય, આવ્યો તીર્થયાત્રી…)

 

આજ નંદનો કિશોર હરખાય જોઈ કૌતુક એ,

દીઠો ભક્તિનો નવલો મહિમાય જોઈ કૌતુક એ.

 

એક ઋષિનું સ્વપ્નું સાકારીત થયું,

એણે “યોગેશ્વર કૃષિ“ નું સર્જન કર્યું,

નિજનું કૌશલ ઈશ ચરણે દેવાય જોઈ કૌતુક એ…                    દીઠો ભક્તિનો…

 

કૃષિકારોનો પરસેવો ઝરણું બન્યો,

સંઘ શક્તિને ભક્તિનો કલરવ રમ્યો,

એમાં યોગેશ્વર આનંદે ન્હાય જોઈ કૌતુક એ …                         દીઠો ભક્તિનો…

 

બીજ બીજમાં જઈને કાનુડો ઊગ્યો,

છોડ માંહી રણછોડ જુવો હોંશે ઝુમ્યો,

અહીં મનની મીઠાશ રેલાય જોઈ કૌતુક એ…                           દીઠો ભક્તિનો…

 

નહીં કોઈ મજૂર કે ગુલામો અહીં,

પ્રભુ ભક્ત પૂજારીનો તો વાસો અહીં,

મન, બુધ્ધિ, કૃતિ શુદ્ધ થાય જોઈ કૌતુક એ…                          દીઠો ભક્તિનો…

 

પાંડુરંગે કટિથી હાથ છોડી દીધા,

કઈક હાથોને પ્રભુ કામે ભેળા કીધા,

નવા ભારતનું સર્જન અહીં થાય જોઈ કૌતુક એ…                     દીઠો ભક્તિનો…

    ===ૐ===

મહાવદ દસમ, સં. ૨૦૪૧, ગુરુવાર. તા. ૧૪-૨-૮૫.

ત્રિકાળ સંધ્યાનાં દાતણ

સામાન્ય

અમે ત્રિકાળ સંધ્યાનાં દાતણ લીધાં,

એને જીવનની શુદ્ધિનાં સાધન કીધાં.

 

ગલી ગલી મહીં કાગળને વીણતાં’તા,

પેટને કાજે ડુચાને ચૂંથતાં’તા,

હવે કાગળથી કુસુમનાં સર્જન કીધાં…                                   એને…

 

અમે ઘર ઘર જઈ વાસણને વેચતાં’તા,

અને ફાટેલાં કપડાંથી રીઝાતાં’તા,

પહેરી વાઘા ને વાઘ સમાં ગર્જન કીધાં…                                એને…

 

નહીં કોરટ કચેરીમાં જાતાં અમે,

નાત કેરી અદાલતના નિર્ણય ગમે,

હવે ઝગડાનાં મૂળીયાંને ફેંકી દીધાં…                                     એને…

 

નહીં વાઘરી જગતમાં તો તુચ્છ છે હવે,

વાધનો એ અરિ થઈને શૂરવીર બને,

એવાં અસ્મિતા વારી જીવનમાં પીધાં…                                  એને…

 

અમે ઘર ઘરને મંદિર છે માની લીધાં,

તેથી દૈવી વિચારોનાં નવનીત દીધાં,

પાંડુરંગની પ્રસાદીના વાહક બન્યાં…                                     એને…

    ===ૐ===

માઘ વદ છઠ, સં. ૨૦૪૧, રવિવાર.  તા. ૧૦-૨-૮૫.

મુખથી હું બોલું ૐ नम: शिवाय|

સામાન્ય

(રાગ – તણખલું તો આખર તણખલાની તોલે…)

 

પ્રભુ આવું તારી પાસે કામના સિવાય,

મુખથી હું બોલું ૐ नम: शिवाय|

 

દેહના દરવાજે સોંપી વિભુ મેં તો ચોકીયું,

મનની ગુફામાં જઈને કીધું મેં તો ડોકીયું,

આનંદે છલકે કાયા શોકની વિદાય…                                  મુખથી…

 

પાંચ મુખ તુજને દીધા દશ દશાનનને,

તારાથી બમણું દિધું લંકા રાજનને,

તાર્યા તેં ભક્તો એણે માર્યા જગમાંય…                               મુખથી…

 

ઉત્સાહ ઉત્કર્ષ ને ઉદ્યોગ ઉમંગ,

ઉત્તેજન આપે શિવજી પાંચ મુખ અંગ,

તારે મારગ કો આવે કરે તું સહાય…                                   મુખથી…

 

વિકારો બાળી એની ભસ્મ જે લગાવે,

એની ભભૂતી શિવજી અંગે ચઢાવે,

મસ્તકની માળા શંકર કંઠે સોહાય…                                  મુખથી…

 

આધિ વ્યાધિ ઉપાધિ ત્રણે શૂળ પીડતાં,

ત્રિશૂળથી તારા શંભુ એ તો છે ભાંગતાં,

સર્જન વિસર્જન પોષણ તુજ થી સરજાય…                         મુખથી…

 

તારી અમંગલતામાં મંગલ છુપાયું,

દુનિયાનું ઝેર તારે કંઠે લપાયું,

અમૃત દઈ વિષ ને પી તું મહાદેવ થાય…                            મુખથી…

    ===ૐ===

ભાદરવા સુદ પડવો, સં. ૨૦૩૯, ગુરુવાર. તા. ૮-૯-૮૩.

(જંગલેશ્વર, પાણીગેટમાં શ્રાવણ માસની પુર્ણાહુતિ પ્રસંગે વેદસાર શિવ સ્તવ: પર આધારિત)