Tag Archives: darkness

દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો.

સામાન્ય

(રાગ – તમે સાચા સ્વાધ્યાયી બનો ઊઠો ઊઠો…)

 

તમે દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો…

હો ભાઈ દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો

 

તીર્થોનો રાજ ‘તીર્થરાજ’ છે પુકારતો,

એનાં શમણાંમાં રંગ પુરો પૂરો,

એ.. એ.. જ્ઞાની વૈજ્ઞાનિકના પ્રશ્નોના સૌ જવાબ,

દેશે ત્યાં પાંડુરંગ શૂરો શૂરો… રે                       દાદા…

 

પ્રશ્નોની જાળ મહીં ગૂંચવાયો માનવી,

તંત બધો આજ અહીં તૂટ્યો તૂટ્યો,

એ..એ.. બૌધિક સામાજીક આધ્યાત્મિક ઉત્તર મળ્યા,

નિજની શ્રદ્ધા જગાડી બેઠો કીધો… રે              દાદા…

 

ઊગ્યો છે ભાણ જગે શ્રદ્ધા વિશ્વાસનો,

સંસ્કૃતિ ધર્મ પ્રાણ રિઝયો રિઝયો,

એ.. એ.. પંથોના વાડાઓ સઘળા તૂટી રહ્યાને,

વૈદિક સંસ્કૃતિ માર્ગ ખૂલ્યો ખૂલ્યો… રે             દાદા…

 

સૈકાના અંધારાં દશકમાં વાળીયાં,

સાચો માનવ ઊભો કીધો કીધો

એ.. એ.. રડતી ભક્તિને વળી થોથલાં કરમ કાઢી,

સાચો જીવનનો રાહ ચીંધ્યો ચીંધ્યો… રે           દાદા…

 

આનંદો આજે ઓ દુનિયાના માનવી,

યુગને પલટાવનાર દીઠો દીઠો,

એ.. એ.. તીર્થરાજ પ્રાંગણમાં આજે મલકી રહ્યો,

યોગેશ્વર જોઈ ‘એને’ રીઝ્યો રીઝ્યો… રે             દાદા…

===ૐ===

કારતક વદ બારસ, સં. ૨૦૪૨, સોમવાર. તા. ૯-૧૨-૮૫.

હસતું જીવન

સામાન્ય

કાણું થયેલું વાસણ પાણી ભર્યુ નકામું,

કાળું થયેલું જીવન જીવ્યું બધું નકામું.

 

રોતાં રહેલાં નયનો હસવું કદી ખમે ના,

હસતાં રહેલ નયને દુઃખને હસાવી નાખ્યું. . .       કાણું. . .

 

ધનના જરીના પડદે દોષો ઘણા છૂપાયા,

ફાટ્યો નકાબ જે દિન અભડાઈ પાપ ભાગ્યું. . .    કાણું. . .

 

અંધાર ઓરડામાં ચિત્રો રસીલા રચવા,

રંગો અને રંગ્યા જીવન બગાડી નાખ્યું. . .            કાણું. . .

 

મોતે રચ્યું પ્રદર્શન વિધવિધ જીવનનું દર્શન,

જીત્યા હસેલ નયનો રોતું જીવ્યું નકામું. . .             કાણું. . .

=== ૐ ===

તારું હૃદય એવું ધામ.

સામાન્ય

તારું હૃદય એવું ધામ,

    જે મારી લાગણીઓનો મુકામ.

 

ઊર્મિને અંકુર જઈ બેઠો,

શોણિતમાં સરગમ થઈ પેઠો,

    મમતાળું મમ ગાન…                      જે મારી…

 

જીવન વનને ઉપવન કીધું,

મનને વૃંદાવન તેં કીધું,

    જાઉં બીજે શું કામ…                       જે મારી…

 

અંતરના અંધારાં કાપી,

શ્યામ મૂરત રુદિયામાં સ્થાપી,

    દીધું પરમ પદ ધામ…                    જે મારી…

 

પ્રભુને મુજમાં છે બહુ દૂરી,

સ્પર્શ ન સમજુ એ મજબૂરી,

    તું મારો વિશ્રામ…                         જે મારી…

 

યુગ દ્રષ્ટા તું યુગ પુરુષ તું,

જગ માનવનો માર્ગ દીપક તું,

    યુગ પરિવર્તન સ્થાન…                  જે મારી…

 

તુજને દેખી કળિયુગ કંપે,

તેથી હરિનું હૈયું જંપે,

    વિશ્વ સકળની શાન…                   જે મારી…

    ===ૐ===

અષાઢ સુદ એકાદશી(બીજી), દેવસુતી એકાદશી, સં. ૨૦૪૧, શનિવાર. તા. ૨૯-૫-૮૫.

ચાલશે નહીં યુવાન થઈને સુંવાળા.

સામાન્ય

સંસ્કૃતિના મારગમાં પથ્થર અણિયાળા,

ચાલશે નહીં યુવાન થઈને સુંવાળા.

 

અર્જુનની માફક તો તારે લડવું પડશે,

અણગમતાં કામો પણ તારે કરવાં પડશે,

અંધારા દિલમાં જલાવ શૌર્ય જ્વાળા…              ચાલશે…

 

વજ્ર સમું વૃક્ષ કરી ઘાવો ઝીલવા પડશે,

મહેણાં ને ટોણાંનાં તીરો ખમવાં પડશે,

શાને પંપાળે તું દેહને રૂપાળા…                       ચાલશે…

 

આવતી સદીનો તું થઈજા ઘડવૈયો,

પાપના પ્રહાર સામે થાજે લડવૈયો,

દુર્ગુણના દારૂની છોડ મધુશાળા…                  ચાલશે…

 

દૈવી વિચારોનો વાહક તું થઈ જાજે,

મનની બીમારીનું ઔષધ તું થઈ જાજે,

પાંડુરંગ સંગ જઈ તોડ બધાં જાળાં…               ચાલશે…

    ===ૐ===

અષાઢ સુદ નોમ, સં.૨૦૪૧, ગુરુવાર. તા. ૨૭-૬-૮૫.

વિત્યાં વરસ, સરીતા જળ, શા વહી જતાં?

સામાન્ય

વિત્યાં વરસ, સરીતા જળ, શા વહી જતાં?

કોને ખબર કે કોને મળવા સરી જતાં.

 

ઉંમર અટારીએ જઈ સુણતો હું એમને,

આગળ કહેલ મૌનના પડઘા દઈ જતાં.

 

“બે ક્ષણ ઘડીક થંભો ખુશીઓનાં ઓ વરસ”

આમંત્રણો દીધેલાં તરછોડીને જતાં.

 

આશાને ઊર્મિઓનાં પુષ્પો ઉરે ખીલ્યાં,

ચીમળાયલાં કલેવરની ભેટ દઈ જતાં.

 

સ્વર્ગીય સુખની ઈચ્છા મનને થયા કરે,

પીગળેલ મીણની માફક શમણાં સરી જતાં.

 

વરસો ભલેને આપે અંધાર ભેટમાં,

પાયા મહાલયોના એમાં વસી જતા.

    ===ૐ===

આસો વદ સાતમ, સં. ૨૦૩૯, શુક્રવાર. તા. ૨૮-૧૦-૮૩.

(તારીખ પ્રમાણે મારી દિકરી ચિ. જાગૃતિનો જન્મ દિવસ)