Tag Archives: dream

પ્રભુના શમણાં સાચા થાય.

સામાન્ય

શમણાં સાચાં થાય પ્રભુના શમણાં સાચા થાય,

‘તીર્થરાજ’ની માંહ્ય પ્રભુના શમણાં સાચા થાય.

 

ભટ્ટકુમારીલ ક્રોધે બળતો,

મૂર્તિ પૂજાનો છેદ ન સહેતો,

ઉરમાં લાગી લ્હાય; પ્રભુની આંખે જળ ઉભરાય.

 

જગના વિદ્વાનો ધનવાનો,

સંહારે એનાં અરમાનો,

આગ મહીં શેકાય; કેવું બલિદાન કે’વાય?

 

ટપ ટપ ગાજી ત્યાં ચાખડીઓ,

સંસ્કૃતિ ઉત્થાનની ઘડીઓ,

સ્વામી શંકર ધાય; હરિના ઉરમાં શાંતિ થાય.

 

કોલ ઉપાડે શંકર સ્વામી,

“તમ ઈચ્છાનો થઉં અનુગામી”

ઉજ્જડ ઉજવળ થાય; પ્રભુના શમણાં સાચા થાય.

 

ધરતીને ઘમરોળી નાખી,

સંસ્કૃતિ હરખાતી નાચી,

કુંભ મિલન ઊજવાય; પ્રભુના શમણાં સાચા થાય.

 

આજ ફરી સંસ્કૃતિ રડતી,

ભ્રાંત ધર્મ ઉધેવ કરડતી,

હરિનું મન દુભાય, શોધે પોતાનો જગ માંહ્ય.

 

પાંડુરંગ શંકર સ્વામી થઈ,

શુદ્ધ કરે એ ગંગાજળ થઈ,

પ્રસરાવે સ્વાધ્યાય; પ્રભુના શમણાં સાચા થાય.

 

માનવમાં માનવને ઘડતો,

કર્મ કુશળતા ઈશને ધરતો,

પ્રયોગ કરતો જાય; પ્રભુના શમણાં સાચા થાય.

 

તીર્થરાજ મિલનને ટાણે,

વિશ્વ સકળને નજદીક આણે,

યોગેશ્વર હરખાય; પ્રભુનાં શમણાં સાચા થાય.

    ===ૐ===

કારતક વદ બીજ, સં. ૨૦૪૨, શુક્રવાર. તા. ૨૯-૧૧-૮૫.

દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો.

સામાન્ય

(રાગ – તમે સાચા સ્વાધ્યાયી બનો ઊઠો ઊઠો…)

 

તમે દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો…

હો ભાઈ દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો

 

તીર્થોનો રાજ ‘તીર્થરાજ’ છે પુકારતો,

એનાં શમણાંમાં રંગ પુરો પૂરો,

એ.. એ.. જ્ઞાની વૈજ્ઞાનિકના પ્રશ્નોના સૌ જવાબ,

દેશે ત્યાં પાંડુરંગ શૂરો શૂરો… રે                       દાદા…

 

પ્રશ્નોની જાળ મહીં ગૂંચવાયો માનવી,

તંત બધો આજ અહીં તૂટ્યો તૂટ્યો,

એ..એ.. બૌધિક સામાજીક આધ્યાત્મિક ઉત્તર મળ્યા,

નિજની શ્રદ્ધા જગાડી બેઠો કીધો… રે              દાદા…

 

ઊગ્યો છે ભાણ જગે શ્રદ્ધા વિશ્વાસનો,

સંસ્કૃતિ ધર્મ પ્રાણ રિઝયો રિઝયો,

એ.. એ.. પંથોના વાડાઓ સઘળા તૂટી રહ્યાને,

વૈદિક સંસ્કૃતિ માર્ગ ખૂલ્યો ખૂલ્યો… રે             દાદા…

 

સૈકાના અંધારાં દશકમાં વાળીયાં,

સાચો માનવ ઊભો કીધો કીધો

એ.. એ.. રડતી ભક્તિને વળી થોથલાં કરમ કાઢી,

સાચો જીવનનો રાહ ચીંધ્યો ચીંધ્યો… રે           દાદા…

 

આનંદો આજે ઓ દુનિયાના માનવી,

યુગને પલટાવનાર દીઠો દીઠો,

એ.. એ.. તીર્થરાજ પ્રાંગણમાં આજે મલકી રહ્યો,

યોગેશ્વર જોઈ ‘એને’ રીઝ્યો રીઝ્યો… રે             દાદા…

===ૐ===

કારતક વદ બારસ, સં. ૨૦૪૨, સોમવાર. તા. ૯-૧૨-૮૫.

‘પાંડુરંગ’ નાચતો પાંડુરંગ સામે.

સામાન્ય

તીર્થરાજ મિલનને પવિત્ર ધામે,

‘પાંડુરંગ’ નાચતો પાંડુરંગ સામે.

 

માનવને માનવમાં ઈશ્વર બતાવ્યો,

મનના મરેલને જીવન સાર આપ્યો,

દૈવી વિચાર કહી દેવાને બહાને…              પાંડુરંગ…

 

કામગરા કીધાં તેં કામચોર લોકને,

કર્મનું નૈવૈદ્ય દેતા કૃષિને ઉપવને,

ભક્તિની શક્તિનું દર્શન એ પામે…          પાંડુરંગ…

 

મૂર્તિપૂજાનું સ્વરૂપ સમજાવ્યું,

સપનું કુમારિલનું સાચું ઠરાવ્યું,

આચાર્ય શંકરનું હૈયું નચાવે…                  પાંડુરંગ…

 

યાત્રા અનોખી જગતને બતાવી,

જીવને મળી શિવપૂજા કરાવી,

પાપોને બાળી પાપી વૃત્તિને ડામે…            પાંડુરંગ…

 

દીનતા નિવારી ખુમારી જગાડે,

મહેનત વિણ લેવું ના સૌને શીખવાડે,

ભાવ કેરા તંતુથી જગને એ બાંધે…            પાંડુરંગ…

    ===ૐ===

સ્વપ્નોનો લઈ સહારો જીવવામાં ના મજા છે.

સામાન્ય

વાતો તણાં વડાંમાં જમવાની ના મજા છે,

સ્વપ્નોનો લઈ સહારો જીવવામાં ના મજા છે.

 

સિદ્ધાંત શબ્દ ચૂસતાં જડતા રમ્યા કરે છે,

સિદ્ધો અનુસર્યા વિણ સિદ્ધાંત તો સજા છે…           સ્વપ્નો…

 

હસતાં કરે જે સાહસ એ વીર છે પૂજાતા,

સાહસ થતું હસાહ્સ એ હાસ્યમાં કજા છે…             સ્વપ્નો…

 

વિચરે છે આખા જગમાં ચરતા પશુ સમાણા,

સૌંદર્યએ જીવનથી ત્યારે લીધી રજા છે…               સ્વપ્નો…

 

હૈયું નચાવે એવી વાણી પ્રભુ કૃપા છે,

માથેથી વહેતી વાતો એ ધર્મને સજા છે…               સ્વપ્નો…

 

સહુ દુશ્મનોને મારી જીવવાને ખુદ ચહે છે,

પણ દુશ્મની હટાવી જીવવામાં ખુબ મઝા છે…        સ્વપ્નો…

 

બોલાવે દિલ અગાશી જામી છે આજ મહેફીલ,

ચાંદાની સંગ ઝૂમતી તે ચંદ્રિકા ફિદા છે…               સ્વપ્નો…

    ===ૐ===

જેઠ સુદ તેરસ, સં. ૨૦૪૧, શનિવાર. તા. ૧-૬-૮૫.

જોઈ કૌતુક એ.

સામાન્ય

(રાગ – આજ તીર્થ તણી ભૂમિ હરખાય, આવ્યો તીર્થયાત્રી…)

 

આજ નંદનો કિશોર હરખાય જોઈ કૌતુક એ,

દીઠો ભક્તિનો નવલો મહિમાય જોઈ કૌતુક એ.

 

એક ઋષિનું સ્વપ્નું સાકારીત થયું,

એણે “યોગેશ્વર કૃષિ“ નું સર્જન કર્યું,

નિજનું કૌશલ ઈશ ચરણે દેવાય જોઈ કૌતુક એ…                    દીઠો ભક્તિનો…

 

કૃષિકારોનો પરસેવો ઝરણું બન્યો,

સંઘ શક્તિને ભક્તિનો કલરવ રમ્યો,

એમાં યોગેશ્વર આનંદે ન્હાય જોઈ કૌતુક એ …                         દીઠો ભક્તિનો…

 

બીજ બીજમાં જઈને કાનુડો ઊગ્યો,

છોડ માંહી રણછોડ જુવો હોંશે ઝુમ્યો,

અહીં મનની મીઠાશ રેલાય જોઈ કૌતુક એ…                           દીઠો ભક્તિનો…

 

નહીં કોઈ મજૂર કે ગુલામો અહીં,

પ્રભુ ભક્ત પૂજારીનો તો વાસો અહીં,

મન, બુધ્ધિ, કૃતિ શુદ્ધ થાય જોઈ કૌતુક એ…                          દીઠો ભક્તિનો…

 

પાંડુરંગે કટિથી હાથ છોડી દીધા,

કઈક હાથોને પ્રભુ કામે ભેળા કીધા,

નવા ભારતનું સર્જન અહીં થાય જોઈ કૌતુક એ…                     દીઠો ભક્તિનો…

    ===ૐ===

મહાવદ દસમ, સં. ૨૦૪૧, ગુરુવાર. તા. ૧૪-૨-૮૫.