Tag Archives: flower

ફૂલડું.

સામાન્ય

કળી જ્યારે ફૂલડું થઈ ને ખીલે છે,

દિલે જન્મદિનની સ્મૃતિ સાંપડે છે.

 

કંટક પડોશી ને ફોરમ હૃદય છે,

અટકાવે કોઈ કો સ્વાગત કરે છે.

 

સુગંધી ને દેવા નહીં પુષ્પ ફરતું,

રસિક એને ખોળે મગન થઈ છે.

 

કીચડ માત ને છે પિતા સૂર્ય એનો,

છતાંયે અનોખું જીવન એ ઘડે છે.

 

સૌંદર્ય દેવાની આદત છે એની,

કદી વેણી કે હાર ઈશનો બને છે.

 

ખીલેલી કળીની તે પ્રગતિ ને સમજું,

તો મારું જનમવુંય સાર્થક બને છે.

===ૐ===

પોષ વદ તેરસ, સં. ૨૦૪૬, બુધવાર. તા. ૨૪-૧-૯૦.

पांडुरंग है आएं।

સામાન્ય

मन मधुकर क्युं गीत गाएं?

पांडुरंग है आएं।

 

सरल कथन है, गहन मनन है,

भाव नयन है, मधुर कवन है,

वनमाली वनसे आएं।                    पांडुरंग . . .

 

धर्म धेनुका गोरस लाएं,

जीवनमें सबरस बन आएं,

दिलमें उत्सव बन छाएं ।                पांडुरंग . . .

 

कवि काव्यका रूपक तुम हो,

संगीतमें स्वर धडकनभी हो,

हैं सामवेद बन आएं।                     पांडुरंग . . .

 

कंठ कंठमें एक ही सुर हैं,

एक ही रंगमें सब चकचूर हैं,

हैं स्नेह सुमन मुस्काएं।                  पांडुरंग . . .

=== ॐ ===

आज फिरसे हंस रही है, बीसवीं सदी॥

સામાન્ય

आरंभमें व्यथित थी, ये बींसवीं सदी।

आज फिरसे हंस रही है, बीसवीं सदी॥

 

विश्वयुध्धने हृदय हृदयको चूर्ण कर दिया।

मनुष्यताके मुल्यका असरने हनन किया।

भाव गंग आज सबके दिलमें बह रही …            आज…

 

प्रांतवाद, कौमवाद, भोगवाद बढ गये।

गांधी जैसे संतके रुधिरभी छिड़क गये।

संतान है प्रभुकी बात मन में बस गई …            आज…

 

गाँव गाँवमें प्रभु विचार पुष्प खिल गये।

कार्यके श्रीफल हरिके चरणमें चढा दिये।

अमृतालयम कृषिकी भेंट है मिली …               आज…

 

दैवी अर्थशास्त्र पांडुरंगने खुला किया।

गरीबको अमीर दिलका आज है बना दिया।

तीर्थराजके मिलनमें बात खुल गई …              आज…

 

आयेगी नयी सदी नये निशान पायेंगे।

गाँव गाँव अमृतालयमकी भेंट पायेंगे।

खीलेगी बंधुता प्रभुके छत्रमें तभी …                आज…

 

वसुंधरा बनेगी स्वर्ग विश्वमें तभी॥

=== ॐ ===

નથી આવતા તમે એવું મહેણું ટળ્યું.

સામાન્ય

ક્યાં છો પારકા કે આપનું હું સ્વાગત કરું,

નથી આવતા તમે એવું મહેણું ટળ્યું.

 

છંટકાવ કરતાં આનંદના ફુવારા,

હૈયામાં ઊગ્યા છે ઊર્મિના ક્યારા,

એવાં આસન પર આપનું મેં સ્થાપન કર્યું…        નથી આવતા…

 

યાદોની ફરિયાદો બહુયે સતાવતી,

આશા પ્રતિક્ષાને દિલાસો આપતી,

પુષ્પ ઈચ્છાનું આંગણીયે મલકી રહ્યું…             નથી આવતા…

 

સ્વાર્થના સંબંધોના બંધો રડાવતા,

લાગણીને સ્થાને માગણીઓને માંગતા,

આજ સ્નેહ અભિષેકનું છે નિર્ઝર ઝર્યું…            નથી આવતા…

 

થાઉં હું મોરલોને ટહુકો તમે થજો,

ભમરો હું થઈ જાઉં ગુંજન તમે હજો,

મારા જીવન સંગીતનું તો ઝાંઝર બજ્યું…          નથી આવતા…

 

ઈંતજાર તારો છે ગર્વ આજ ભાંગીયો,

પાંડુરંગ આગમનનો ઉત્સવ છે પાંગર્યો,

મને અણમોલી સ્મૃતિનું સ્વર્ગ છે મળ્યું…         નથી આવતા…

    ===ૐ===

આસો વદ છઠ, સં. ૨૦૪૧, સોમવાર. તા. ૪-૧૧-૮૫.

 

(આ ગીત પ.પૂ. દાદા ઘરે પધાર્યાં ત્યારે તા. ૭-૧૧-૮૫, ગુરુવાર આસો વદ નોમના દિવસે આશરે ૧૨:૩૦ વાગે એમની સમક્ષ રજુ કર્યું.)

कदम है बढाने हमें धीरे धीरे॥

સામાન્ય

(राग – खुदा जाने अब हम कहां जा रहे है…)

 

 

संभलके है चलना हमें धीरे धीरे।

कदम है बढाने हमें धीरे धीरे॥

 

 

भाव जाह्नवी जल सुखे जा रहे हैं।

भोग आग बनकर जलाते रहे हैं।

शबनम बहे स्नेहकी धीरे धीरे…             कदम…

 

 

कुसुम संस्कृति के मुरझा रहे हैं।

अनाचार के फल फले जा रहे हैं।

संस्कारके बीज उगे धीरे धीरे…             कदम…

 

 

अकर्मव्यता रक्तमें छा गई है।

आलस सुरा बन नयनमें बसी है।

पिलायें सुधा कर्मकी धीरे धीरे…             कदम…

 

 

करे धर्मके नाम मनमानी अपनी।

सदा स्वार्थके नाम माला है जपनी।

प्रकट हो सूरज धर्मका धीरे धीरे…           कदम…

 

 

हमें पांडुरंगी सहारा मिला है।

हमें जिंदगीका किनारा मीला है।

मीला मार्ग दैवी चलें धीरे धीरे…              कदम…

    ===ॐ===

भाद्रपद शुक्ल पक्ष १३, गुरुवार, सं. २०४१| दि. २३-९-८५|