Tag Archives: life

ઉમર થાય પચાસ

સામાન્ય

આયુને હળ કાળ ખેડતો, ચહેરા ઉપર ચાસ;

ધીમી ખેડના ચાસ જણાતા, ઉમર થાય પચાસ.

 

સદ્વિચારને વાવી ભરવા, સત્કર્મોના નિધિ;

તારો સાથી કાળ ખેડતો, કૃતિ કોઈ તેં કીધી?

કાળ કરે ખેતી પણ જગને આપીશ તું શું ખાસ?…       ધીમી ખેડના…

 

યૌવન બાગે પુષ્પ ન મહેક્યા, કેવળ ઊગ્યા કંટક;

પતંગિયાની પાંખો કાપે, કોકિલ કંઠે સંકટ;

રડતી આહો ગીત બનાવી, ભર તેમાં ઉલ્લાસ…           ધીમી ખેડના…

 

મનને ઘડપણ તેં દઈ દિધું, હવે દેહ મૂરઝાયે;

દિધું રામે તે પાછું લે, જર જર દેહ જણાય;

હજી વાવણીની વેળા છે, નાખ નહીં વિશ્વાસ…           ધીમી ખેડના…

 

મૈત્રીની ફૂલદાનીમાં કીર્તિની ફોરમ મહેકે;

રુદીયાની સંગમ સરિતા પણ સ્નેહ ગીત ત્યાં ગહેકે;

શ્રેષ્ઠ અનુભવ ધનને વહેંચી મેળવ ઈશ વિશ્વાસ…      ધીમી ખેડના…

 

સર્જી દે ચિતવનનું ઉપવન વનમાળીને રમવા;

ખેલંદો ખેલે તુજ સંગે રોમ રોમમાં વસવા;

હરખાતો વ્હાલમ ચુંબન દઈ બૂઝવશે તુજ પ્યાસ…     ધીમી ખેડના…

=== ૐ ===

વૈશાખ વદ દશમ (મારો પચાસમો જન્મ દિવસ), સં. ૨૦૫૦, શુક્રવાર. તા. ૩-૬-૧૯૯૪.

જાણ્યું ને માણ્યું

સામાન્ય

 

જાણ્યું ને માણ્યું તોય જીવતર અધૂરું,

શ્યામની નિકટતામાં થાય એ મધુરું. . .               જાણ્યું. . .

 

એનાં વાંકડિયા કેશ,

ધરે નીત નવાં વેશ,

રમે હોઠો પર મોજીલું સ્મિત તો સુચારુ. . .           શ્યામની. . .

 

એનો દ્રષ્ટિ વિલાસ,

રચે ઊર્મિનો રાસ,

હું તો સંગ સંગ રમવાને યુગ યુગથી ઝુરું. . .         શ્યામની. . .

 

સૂણી બંસીના સૂર,

થાય સૌ ગાંડાતૂર,

અંગ અંગ મહીં નાચતું સંગીત અનેરું. . .             શ્યામની. . .

 

ખીલ્યો પૂનમનો ચંદ્ર,

મળ્યું ગોપિકા વૃંદ,

રાસ ખેલતાં હરખાયું હૈયું અધીરું. . .                    શ્યામની. . .

 

સૃષ્ટિ ઝૂકી રહી,

સ્નેહ ઝંખી રહી,

સ્નેહ વૃષ્ટિથી મન મારું મસ્ત થયું પૂરું. . .         શ્યામની. . .

 

મારાં હૈયાના હાર,

તને કેમ લાગી વાર,

તારી વાટડી જોઈને થાક્યું મનડું અધીરું. . .        શ્યામની. . .

=== ૐ ===

કાચા સૂતરની અતૂટ મારી રાખડી.

સામાન્ય

કાચા સૂતરની અતૂટ મારી રાખડી,

સ્નેહનો સમંદર વહાવતી એ આંખડી.                કાચા. . .

 

જીવનની લક્ષ્મણ રેખાને બતાડતી,

સંસ્કૃતિ ધર્મના અદેખાને ડારતી,

સંયમના દંડ સમી જાણેકે લાકડી.                          કાચા. . .

 

વીજળીનો ચમકારો એમાં સમાતો,

તીખારો દુષ્ટોને એનો દઝાડતો,

સ્વાપર્ણના યજ્ઞ તણી જ્વાળા છે ફાંકડી.                 કાચા. . .

 

ભાવ તણાં બંધનની એતો છે બેડી,

જીવન વિકાસ કાજ થાતી એ કેડી,

ચરણોમાં શક્તિને ભરતી થઈ ચાખડી.                    કાચા. . .

 

વ્યસનો ને દુર્ગુણથી એતો બચાવે,

વેદના વિચારોથી જીવન સજાવે,

કરતી તેજસ્વી જે જીંદગી છે રાંકડી.                         કાચા. . .

 

પાંડુરંગ  સૌનાં જીવનની છે રાખડી,

યોગેશ્વર ભાવથી ભરેલી છે આંખડી,

તેથી તો સઘળાંને મંઝિલ છે સાંપડી.                       કાચા. . .

=== ૐ ===

पांडुरंग है आएं।

સામાન્ય

मन मधुकर क्युं गीत गाएं?

पांडुरंग है आएं।

 

सरल कथन है, गहन मनन है,

भाव नयन है, मधुर कवन है,

वनमाली वनसे आएं।                    पांडुरंग . . .

 

धर्म धेनुका गोरस लाएं,

जीवनमें सबरस बन आएं,

दिलमें उत्सव बन छाएं ।                पांडुरंग . . .

 

कवि काव्यका रूपक तुम हो,

संगीतमें स्वर धडकनभी हो,

हैं सामवेद बन आएं।                     पांडुरंग . . .

 

कंठ कंठमें एक ही सुर हैं,

एक ही रंगमें सब चकचूर हैं,

हैं स्नेह सुमन मुस्काएं।                  पांडुरंग . . .

=== ॐ ===

યૌવનનો સાગર.

સામાન્ય

(રાગ – હોઠે હરિનામ દિલે ઈશ્વરનું કામ. . .)

 

ગરજતો જાય એ તો નાચતો જાય,

યૌવનનો સાગર તો આભે અથડાય.

 

સ્વાધ્યાય વિચલનનું મોજુ વહ્યું છે,

પાંગરતું જોબન એનાં પર રમ્યું છે,

પૌરુષ પરાક્રમનો ઉત્સવ ઊજવાય. . .            યૌવનનો. . .

 

એક આંખ સ્નેહ નિર્ઝરી થઈ વહી છે,

બીજી દાનવતાને બાળી રહી છે,

અક્કડની સામે એ ટક્કર થઈ જાય. . .            યૌવનનો. . .

 

હાસ્યના ફુવારા જીવનના મિનારા,

દુ:ખના રણમાં ઊગ્યા સ્નેહ તણાં ક્યારા,

હૈયામાં ફોરમ થઈ એ તો ફોરાય. . .                 યૌવનનો. . .

 

ગામ ગામ એનાં જ્યાં પગલાં પડે છે,

દૈવી વિચારોના સ્મારક બને છે,

હૈયામાં ઈશ્વરના ધામો સર્જાય. . .                    યૌવનનો. . .

 

વંઠેલી યુવાની આજ થઈ શાણી,

‘દાદા’એ એની શક્તિને પિછાણી,

ખંડનને બદલે એ સર્જન દઈ જાય. . .              યૌવનનો. . .

=== ૐ ===

મહા વદ આઠમ, સં. ૨૦૪૨, સોમવાર. તા. ૩-૩-૧૯૮૬.