Tag Archives: new

कृणवन्तो विश्वमार्यम् ।

સામાન્ય

सारे जगमें ईश वाहक बन गुंजेंगे हरदम,

कृणवन्तो विश्वमार्यम् । (४)

 

भेदभाव हो ऊंचनीचके दफन उसे कर देंगे,

दानव वृत्तिको संहारे कफन लिये घूमेंगे,

हृदयकी बीना पर छेडे भक्तिकी सरगम ।

कृणवन्तो विश्वमार्यम् । (४)

 

शौर्य और स्वार्पणके गीत जनगण वृंदोमें गाये,

अस्मिताकी तेजकीर्ण मानव मनमें प्रकटाये,

ईश श्रद्धा विश्वास जगाकर हम कर दे हमदम ।

कृणवन्तो विश्वमार्यम् । (४)

 

अनिष्ट अत्याचार अनर्थोको जगसे मिटाये,

आलसकी निंद्रामें सोये जन जागृत कर पाये,

मानव मन शक्तिसे भर दे और जलाये गम ।

कृणवन्तो विश्वमार्यम् । (४)

 

ऋषि दधीचिका बलिदान हमको आज पुकारे,

अर्जुनके गांडीवका गर्जन शौर्य गीत ललकारे,

अपना रक्त बहाकर करना संस्कृति रक्षण ।

कृणवन्तो विश्वमार्यम् । (४)

 

वसुधा एक कुटुंब बने ऐसा हम यत्न करेंगे,

एक वृत्ति विचार एक ऐसा बंधुत्व रचेंगे,

वैचारीक क्रांति फैलाकर सर्जे स्वर्ण नूतन ।

कृणवन्तो विश्वमार्यम् । (४)

    === ॐ ===

વિશ્વ સહેતુ’તું.

સામાન્ય

વિશ્વ સહેતુ’તું કળિયુગના જુલમો સિતમ,

નાથ કેરાં નયનોમાં છવાયો તો ગમ.

 

નવરાત્રી હતી વળી સપ્તમી હતી,

સાધના શક્તિ કેરી તો ઘર ઘર થતી,

સપ્ત ઋષિઓ પ્રગટ્યા તે દિ થૈ પાંડુરંગ…              વિશ્વ સહેતુ’તું…

 

યુવાશક્તિનાં પૂર ભમે થઈ ગાંડાતુર,

કરે સંસ્કારો ચૂર બનીને ભસ્માસુર,

સુણી પાંડુરંગી  સૂર એને આવી શરમ…               વિશ્વ સહેતુ’તું…

 

કરે સહુએ બકવાદ વાત વાતમાં વિવાદ,

ઘરે ઘરમાં વિખવાદ થાય સઘળાં બરબાદ,

કરી ગીતા સંવાદ કીધું વિષનું શમન…                વિશ્વ સહેતુ’તું…

 

કર્યો જનનો સંયોગ વળી ઈશ સાથે યોગ,

તેથી અભિનવ પ્રયોગ કીધા કાઢ્યો વિયોગ,

ભાવ કેરો વિનિયોગ કરી ખીલવ્યાં સુમન…         વિશ્વ સહેતુ’તું…

 

આપ આવ્યા ન હોત વાર થઈ ગઈ જો હોત,

ધર્મ સંસ્ક્રૃતિના પ્રાણ તાળવે ચઢેલ હોત,

આપે આવી અમાવસને કીધી પૂનમ…                વિશ્વ સહેતુ’તું…

    ===ૐ===

નવું વરસ.

સામાન્ય

(રાગ- દાદા ના કામને જુવો, આવ્યા છે પગ હવે)

 

ચાહું સ્મરણથી આપના, કે પ્રગટો નવું વરસ;

ને આપના કવનથી ગુંજો આજે નવું વરસ.

 

નવલા પ્રકાશથી તો ચમકે સંસ્કૃતિના કળશ;

રક્તાભિષેક કરવા દેવું નિજનું જીવન સરસ…                                ચાહું…

 

ભૂતકાળ હોય ભીષણ, પણ છે એને ભુલી જવો;

છે આજને સમજવાનો, પ્રગટયો નવો દિવસ…                               ચાહું…

 

ઉલટે પ્રવાહ વહેવા કાજે જોબન ખરું ચહે;

વિકરાળ કાળને ફેરવવો, થાવું ન એને વશ…                                ચાહું…

 

દુર્ગુણની આગ માંથી, માનવ કુલને બચાવવાં;

સદ્ગુણ સુધા પીને પીવડાવી ભરવો જીવનમાં રસ…                      ચાહું…

 

ઉજળી છતાંય પૂનમ પણ છે હોળી થઈ જતી;

કાળી દિપાવલીની કૂખે જન્મ્યું નવું વરસ…                                   ચાહું…

            ===ૐ===

કારતક સુદ નોમ (રંગ જયંતી), સં. ૨૦૩૯, ગુરુવાર. તા. ૨૫-૧૧-૮૨.

નવી નવેલી સવાર આવે.

સામાન્ય

મટયું તિમિરને ડુબ્યા સિતારા,

    નવી નવેલી સવાર આવે.

કળી મટીને કુસુમ ખીલતાં,

    નવી યુવાની ખુમાર લાવે.

 

અનેક મુખથી વિહંગ ગાતાં,

    નવા જીવનની ગઝલ મજાથી.

નીચે પડેલા જગતને એ તો,

    ઊંચે જવાની દિશા બતાવે.

 

પવનની મીઠી લહરીથી વૃક્ષો,

    ઉમંગથી સૌ રહ્યાં છે નાચી.

જલાવે ભડભડ ભલેને તડકા,

    વરસતી વર્ષાની ધાર આવે.

 

ન થાય નાખુશ નદી કદાપી,

    ન કોઈ એની ખબર કઢાવે.

છલકતી આનંદ એક સરખો,

    ઉરે રમાડી મજા કરાવે.

 

સવારી વીજળી ઉપર છે કીધી,

    ગડડ નગારાં ગગનમાં વાગે.

મળ્યું છે અમને ક્ષણિક આયુ,

    છતાંય મસ્તી ભરેલ જાવે.

 

અમે તો છોડી અમારી નૌકા,

    અમારે જાવું અમારે સ્થાને.

જીવન કે મૃત્યુ મહીં અમારા,

    હંસી ખુશીની બહાર આવે.

    ===ૐ===

શ્રાવણ સુદ દસમ સં. ૨૦૩૯, ગુરુવાર, તા. ૧૮-૮-૮૩.

(સ્ટુડન્ટસ યુનિયન, મ. સ. યુનિવર્સિટી, વડોદરાની ચુંટણી ટાણે પોલીંગ બુથમાં નવરાશના સમયે લખ્યું.)

નવો ઈતિહાસ સર્જુ છું.

સામાન્ય

નથી ઈતિહાસ લખનારો, નવો ઈતિહાસ સર્જુ છું;

ન પુસ્તકમાં પૂરાનારો, સમર ક્ષેત્રે વસી જઉં છું.

 

નથી આફતથી હું ડરતો, ન વિપદાથી હું ગભરાતો;

સુખો ને દુ:ખનાં મિશ્રણ તણું, શરબત પી લઉં છું.

 

જો રોકે રાહમાં પથ્થર, પ્રતિમાઓ ઘડી લઉં છું;

અગવડને બધી સગવડ બનાવી, માર્ગ કાપુ છું.

 

નથી ચિંતા મને, કે રાહમાં અંધાર અટકાવે;

સૂરજ ને ચંદ્રનાં દિવા લઈ, આગળ ધપી જઉ છું.

 

ગણો તો હું પુરાતન છું, સનાતન નિત્ય નૂતન છું;

હું અર્વાચીન વિચારોમાં, નવાં સર્જન કરી લઉં છું.

 

પ્રતિમાઓ બધી ઈતિહાસનાં પૃષ્ઠો બની ઉભી;

હું સૌનો પ્રાણ થઈ જઈને, જીવન ધારા વહાવું છું,

 

ગ્રહોને છુટ છે, મુજ જીંદગીમાં ખેલ કરવાની;

ગુરુ છે સ્થિર, એ દાદાનાં ઈશારે જીવી લઉ છું.

        ===ૐ===

જેઠ સુદ પૂર્ણિમા, સં. ૨૦૩૮, રવિવાર. તા. ૬-૬-૮૨.