Tag Archives: story

पांडुरंग है आएं।

સામાન્ય

मन मधुकर क्युं गीत गाएं?

पांडुरंग है आएं।

 

सरल कथन है, गहन मनन है,

भाव नयन है, मधुर कवन है,

वनमाली वनसे आएं।                    पांडुरंग . . .

 

धर्म धेनुका गोरस लाएं,

जीवनमें सबरस बन आएं,

दिलमें उत्सव बन छाएं ।                पांडुरंग . . .

 

कवि काव्यका रूपक तुम हो,

संगीतमें स्वर धडकनभी हो,

हैं सामवेद बन आएं।                     पांडुरंग . . .

 

कंठ कंठमें एक ही सुर हैं,

एक ही रंगमें सब चकचूर हैं,

हैं स्नेह सुमन मुस्काएं।                  पांडुरंग . . .

=== ॐ ===

गंगा यमुना सरस्वती ।

સામાન્ય

गंगा यमुना सरस्वती,

करती सबकी उर्ध्वगति . . .                    गंगा . . .

 

कोटि कोटि जन संगम नहाते,

पाप चढाकर पुण्य कमाते,

स्वाध्यायी लाये भक्ति . . .                      गंगा . . .

 

युग द्रष्टाकी कहानी बानी,

प्रभु कार्यकी अमर कहानी,

पीठीका है ईश भक्ति . . .                        गंगा. . .

 

मेल हुआ मानव मानवका,

खेल मिटा अब ऊंचनीचका

ईश संतान सभी ये मति . . .                    गंगा . . .

 

कृति चढाने कॄषि बनाये,

वृक्षोमें विष्णु मन भाये,

प्रकट हुई विष्णु पत्नी . . .                       गंगा . . .

 

भक्तिकी शक्ति प्रकटाई,

संघ शक्तिकी ज्योत जलाई,

की अमृतालयम् कृति . . .                       गंगा . . .

 

जन सेवा नहीं ध्येय हमारा,

हो युग परिवर्तन ये नारा,

लाचारीसे हो मुक्ति . . .                           गंगा . . .

 

गंगा माँकी गोदमें आये,

पांडुरंग प्रसादी लिये,

तीर्थराजकी अमर स्मृति . . .                    गंगा . . .

    === ॐ ===

मार्गशीर्ष कृष्ण पक्ष ११, सोमवार, सं. २०४२ । दि. ६-१-१९८६ ।

હૃદયની વાત કહેવી છે.

સામાન્ય

ઘડીક બેસો તમે સામે હૃદયની વાત કહેવી છે,

વ્યથાઓની કથા મારાં ગણીને તમને કહેવી છે.

 

તીરો ને ખંજરોના ઘાવ દિલની ઢાલ પર ઝીલ્યાં,

ટપકતા રક્તથી ખુશ્બો પ્રણયની આજ દેવી છે…

 

સળગતા સૂર્યની લાલી અમારાં નેણમાં વસતી,

નયનની મૂક ભાષાને શબ્દમાં તમને કહેવી છે…

 

પ્રભુ પાષાણના ટપલાથી મટકી કેમ ટીપે છે?

અરે! પાણીની ધારાએ તૂટે એવી આ મ્હોલત છે…

 

હવે ઝગડા નથી કરવા અમે સંધિ કરી લીધી,

ઝગડવું ક્યાં? નસીબ કે આપની સાથે એ મૂંઝવણ છે…

 

પીવી છે એક પ્યાલી આપને હાથે ભૂલાવા દર્દ દુનિયાના,

ભલે ખાલી હશે કરજો અભિનય એમ કહેવું છે…

        ====ૐ===

વાઘરી પ્રભુનો થઈ ખેંચે છે શ્યામને

સામાન્ય

(हम तो चले जाते भगवन जहां बुलाते …)

 

વાર વાર ઘડી ઘડી રિઝવે છે શ્યામને,

વાઘરી પ્રભુનો થઈ ખેંચે છે શ્યામને…

 

વાત વાતમાં હરિની વાણી સમજાવતો,

ઘર ઘરમાં ઈશની કહાણી પોં’ચાડતો,

રીતભાતથી એની મોહે ઘનશ્યામને…                           વાઘરી…

 

વાઘ સમી ત્રાડ દીધી દૂષણને મારવા,

ઘર ખૂણે બેઠેલી ભક્તિ રેલાવવા,

રિપુઓને મારીને રીઝવે ભગવાનને…                           વાઘરી…

 

વાત્સલ્યે ખુદને ને જગને મહેંકાવતો,

ઘટ ઘટમાં ઈશ્વરની હાજરીને માણતો,

રિબાતાં જનમાં એ નચવતો રામને…                            વાઘરી…

 

વાસુદેવ વાસના થયો એના દિલમાં,

ઘટતો ના ભાવ એનો ઈશના ચરણમાં,

રિદ્ધિ સિદ્ધિ ગણતો પાંડુરંગ પ્રેમને…                             વાઘરી…

    ===ૐ===

મહા સુદ અગિયારસ – જયા એકાદશી, સં. ૨૦૪૧, શુક્રવાર. તા. ૧-૨-૮૫.

કોણે બાંધ્યું આવું મંદિર?

સામાન્ય

રઝળેલું મેં જોયું મંદિર, કોણે બાંધ્યું આવું મંદિર?

 

શમણામાં આદેશ મળ્યો, કે બાંધો મારે માટે મંદિર;

તેથી ખાલી ખિસ્સાવાળા, ભગત બનાવા ચાહે મંદિર…              રઝળેલું …

 

શેઠજી પાસે ટીપ લખાવી, કીર્તિને ખુજલી થઈ આવી;

દાન, કીર્તિ ને પુણ્ય કમાવા, તકતી કાજે બાંધ્યું મંદિર…            રઝળેલું …

 

હરિ કથાની સપ્તાહ ચાલી, દયા ધરમની લાલચ ફાલી;

દાન પેટીઓ ખખડાવીને, માગણ થઈને કીધું મંદિર…               રઝળેલું …

 

કાશીથી પંડિત બોલાવ્યા, દક્ષિણાને કાજ એ આવ્યા;

ભાવ શૂન્ય દિલ ઈશ બોલાવે, સરજાયું લાવારીસ મંદિર…          રઝળેલું …

 

લાલચ લોભ અને દમદાટી, ચમત્કાર ની વાતો મોટી;

ગુંચવાયો માનવ મહેરામણ, એ ધનથી બંધાયું મંદિર…              રઝળેલું …

 

થશે પ્રતિષ્ઠા ઈશની જ્યારે, પછી ન કોઈ જોશે ત્યારે;

માનવ નહીં પણ શ્વાનો રડશે, રામ ભરોસે ચાલે મંદિર…            રઝળેલું …

 

રોતી મૂર્તિ, રોતો ઘુમ્મટ, દિવાલો ને રોતી છે છત;

ઘંટારવમાં  કચડાતી, આ સ્તુતિઓથી છે રોતું મંદિર…                રઝળેલું …

 

દર્શન કરવા મંદિર આવ્યાં, ભિખારી પર પૈસા નાખ્યાં;

એજ રીતે મૂર્તિ પર ફેંક્યાં, ગર્વ થકી આ ભાંગ્યું મંદિર…              રઝળેલું …

 

ભક્તિને ઉન્માદ ચઢયો’તો, બુદ્ધિને પણ તાવ ચઢયો’તો;

વગર વિચારે વિવેકહીન થઈ, દેખા દેખી કીધું મંદિર…                રઝળેલું …

    ===ૐ===

આસો વદ આઠમ, સં. ૨૦૩૭, બુધવાર. તા. ૨૧-૧૦-૮૧.