Tag Archives: sun

દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો.

સામાન્ય

(રાગ – તમે સાચા સ્વાધ્યાયી બનો ઊઠો ઊઠો…)

 

તમે દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો…

હો ભાઈ દાદાનો સાદ સુણી ઊઠો ઊઠો

 

તીર્થોનો રાજ ‘તીર્થરાજ’ છે પુકારતો,

એનાં શમણાંમાં રંગ પુરો પૂરો,

એ.. એ.. જ્ઞાની વૈજ્ઞાનિકના પ્રશ્નોના સૌ જવાબ,

દેશે ત્યાં પાંડુરંગ શૂરો શૂરો… રે                       દાદા…

 

પ્રશ્નોની જાળ મહીં ગૂંચવાયો માનવી,

તંત બધો આજ અહીં તૂટ્યો તૂટ્યો,

એ..એ.. બૌધિક સામાજીક આધ્યાત્મિક ઉત્તર મળ્યા,

નિજની શ્રદ્ધા જગાડી બેઠો કીધો… રે              દાદા…

 

ઊગ્યો છે ભાણ જગે શ્રદ્ધા વિશ્વાસનો,

સંસ્કૃતિ ધર્મ પ્રાણ રિઝયો રિઝયો,

એ.. એ.. પંથોના વાડાઓ સઘળા તૂટી રહ્યાને,

વૈદિક સંસ્કૃતિ માર્ગ ખૂલ્યો ખૂલ્યો… રે             દાદા…

 

સૈકાના અંધારાં દશકમાં વાળીયાં,

સાચો માનવ ઊભો કીધો કીધો

એ.. એ.. રડતી ભક્તિને વળી થોથલાં કરમ કાઢી,

સાચો જીવનનો રાહ ચીંધ્યો ચીંધ્યો… રે           દાદા…

 

આનંદો આજે ઓ દુનિયાના માનવી,

યુગને પલટાવનાર દીઠો દીઠો,

એ.. એ.. તીર્થરાજ પ્રાંગણમાં આજે મલકી રહ્યો,

યોગેશ્વર જોઈ ‘એને’ રીઝ્યો રીઝ્યો… રે             દાદા…

===ૐ===

કારતક વદ બારસ, સં. ૨૦૪૨, સોમવાર. તા. ૯-૧૨-૮૫.

कदम है बढाने हमें धीरे धीरे॥

સામાન્ય

(राग – खुदा जाने अब हम कहां जा रहे है…)

 

 

संभलके है चलना हमें धीरे धीरे।

कदम है बढाने हमें धीरे धीरे॥

 

 

भाव जाह्नवी जल सुखे जा रहे हैं।

भोग आग बनकर जलाते रहे हैं।

शबनम बहे स्नेहकी धीरे धीरे…             कदम…

 

 

कुसुम संस्कृति के मुरझा रहे हैं।

अनाचार के फल फले जा रहे हैं।

संस्कारके बीज उगे धीरे धीरे…             कदम…

 

 

अकर्मव्यता रक्तमें छा गई है।

आलस सुरा बन नयनमें बसी है।

पिलायें सुधा कर्मकी धीरे धीरे…             कदम…

 

 

करे धर्मके नाम मनमानी अपनी।

सदा स्वार्थके नाम माला है जपनी।

प्रकट हो सूरज धर्मका धीरे धीरे…           कदम…

 

 

हमें पांडुरंगी सहारा मिला है।

हमें जिंदगीका किनारा मीला है।

मीला मार्ग दैवी चलें धीरे धीरे…              कदम…

    ===ॐ===

भाद्रपद शुक्ल पक्ष १३, गुरुवार, सं. २०४१| दि. २३-९-८५|

હવે કરો આરામ.

સામાન્ય

સ્વાધ્યાયી કહી દો ‘દાદા’ને, આપ કરો વિશ્રામ;

જીવન રામને કામે ખરચ્યું, હવે કરો આરામ.

 

દુઃખ દર્દને મિત્રો કીધાં, અગવડના પ્યાલા પણ પીધા;

દેહ ધર્મની મર્યાદા ઓળંગી, કીધાં કામ…                                                       જીવન…

 

કટાક્ષના કંટક પણ વાગ્યા, અગન ક્રોધના ભડકા દાઝ્યાં;

હસતાં હસતાં સહન કર્યાં, સહુ જગનાં દુઃખ તમામ…                                         જીવન…

 

જ્ઞાની પંડિત સહુ વિરોધી બેઠાં, તમ કીર્તિ અવરોધી;

યોગેશ્વરની સહાય તમને, વિશ્વે ગાજ્યું નામ…                                                  જીવન…

 

ઋષિ દધીચિ આપ લાવ્યા છો, ઈશ કામે અસ્થિ હોમો છો;

મોટા મોટા ઈન્દ્રોના પણ, છૂટતા દોર દમામ…                                                 જીવન…

 

પાંડુરંગ છો ભાવ સમંદર, ભાવ ઝરણ સૌનાં છે અંતર;

આકર્ષી એ સઘળા સ્ત્રોતો, જગવ્યો સૌમાં રામ…                                              જીવન…

 

કર્મયોગ સૂરજ સમ કીધો, ભાવે શ્યામને બાંધી દીધો;

ઉજ્જડ ને ઉજ્વળ છે કીધું, જીવન યાત્રા ધામ…                                                જીવન…

 

પ્રભુકાર્ય આપે બહુ કીધું, ઈશ મારગનું ઘડતર કીધું;

સૂચન કરો અમને શું કરવું, નહીં થઈએ ગુમનામ…                                           જીવન…

    ===ૐ===

વૈશાખ સુદ ચૌદસ, સં. ૨૦૪૧, શુક્રવાર. તા. ૩-૫-૮૫.

હૃદયની વાત કહેવી છે.

સામાન્ય

ઘડીક બેસો તમે સામે હૃદયની વાત કહેવી છે,

વ્યથાઓની કથા મારાં ગણીને તમને કહેવી છે.

 

તીરો ને ખંજરોના ઘાવ દિલની ઢાલ પર ઝીલ્યાં,

ટપકતા રક્તથી ખુશ્બો પ્રણયની આજ દેવી છે…

 

સળગતા સૂર્યની લાલી અમારાં નેણમાં વસતી,

નયનની મૂક ભાષાને શબ્દમાં તમને કહેવી છે…

 

પ્રભુ પાષાણના ટપલાથી મટકી કેમ ટીપે છે?

અરે! પાણીની ધારાએ તૂટે એવી આ મ્હોલત છે…

 

હવે ઝગડા નથી કરવા અમે સંધિ કરી લીધી,

ઝગડવું ક્યાં? નસીબ કે આપની સાથે એ મૂંઝવણ છે…

 

પીવી છે એક પ્યાલી આપને હાથે ભૂલાવા દર્દ દુનિયાના,

ભલે ખાલી હશે કરજો અભિનય એમ કહેવું છે…

        ====ૐ===

જળબિંદુ શરમાતાં.

સામાન્ય

સ્પર્શ થકી લજવાતાં,

    દેખું જળબિંદુ શરમાતાં.

 

પુષ્પ પાંખડીની શય્યા પર,

બેઠાં પોરો ખાવા પલ ભર,

વાયુનો જ્યાં હાથ અડ્યો ત્યાં,

    દડબડ દોડી જાતાં…                                જળબિંદુ…

 

એક મહીં જો એક મળે તો,

એક બનીને રહેતાં એ તો,

તર્કશાસ્ત્રના સિદ્ધાંતોને,

    ગણિત ખોટાં ઠરતાં…                               જળબિંદુ…

 

સૂરજથી એ મુખ છુપાવે,

પણ જો કિરણ હાય લગાવે,

નભ પાલવમાં મુખ છુપાવી,

    ગગને પ્રસરી જાતાં…                                જળબિંદુ…

 

રેલાને દોરે બંધાતાં,

વસુંધરાને હૃદયે જાતાં,

તૃપ્તિના ફળ રૂપે એ તો,

    દૂર્વાકર થઈ ફૂટતાં…                                 જળબિંદુ…

    ===ૐ===

શ્રાવણ સુદ ચૌદસ, સં. ૨૦૪૦, શુક્રવાર. તા. ૧૦-૮-૮૪.