Tag Archives: wise

ઉપવનની શોભા છે ન્યારી.

સામાન્ય

(રાગ – માલકંસ – આ ઘટા બનાવી શા માટે?)

 

ઉપવનની શોભા છે ન્યારી,

અહીં વૃક્ષ પ્રતિમા છે પ્યારી…                 ઉપવનની…

 

નિસર્ગનું પૂજન અહીં થાયે,

સરલ જીવનના પાઠ શીખાયે,

દૈવી સુંદરતા નીરખવા,

    મારે દ્રષ્ટિ વિકારી…                         ઉપવનની…

 

સદ્ગુણનાં પુષ્પો અહીં મહેકે,

ફળના ત્યાગ તણાં ગીત ગહેકે,

ધૈર્ય સમર્પણ એકજ નિષ્ઠા,

    ખીલતી  સ્નેહ તણી ક્યારી…            ઉપવનની…

 

નિત્ય વધે એવી એ મૂર્તિ,

ઊર્મિના સંગાથે ઝૂમતી,

પાષાણ કેવળ ના ઈશ્વર,

    શાણાં સમજે વિચારી…                   ઉપવનની…

 

જળ પુષ્પો શ્રીફળ ને મેવા,

ઈશનું સર્જન એ શું દેવાં?

પૂજનમાં નિજ કૌશલ દઈએ,

    રીઝશે તેથી બનવારી…                   ઉપવનની…

 

યજ્ઞીય ભાવે ધન સર્જાયે,

કોઈ એકનું ના કહેવાયે,

વિષ્ણુપત્ની લક્ષ્મીજીની,

    આવે તે દિ’ ગજ સવારી…               ઉપવનની…

 

ઉપવન પંચામૃત સમજે ધીર,

કાં કીધું આ વૃક્ષ નું મંદિર,

પાંડુરંગનું સર્જન એ છે,

    યોગેશ્વર દિલનો વાસી…                ઉપવનની…

    ===ૐ===

અષાઠ વદ દશમ, સં. ૨૦૪૧, શુક્રવાર. તા. ૧૨-૭-૮૫.

દિલનાં દિલેર જુવો ભારતનાં ગામડાં.

સામાન્ય

(રાગ – ચાહો તો કાન તમે રમવાને આવજો…)

 

દિલનાં દિલેર જુવો ભારતનાં ગામડાં,

ભાગોળે સ્નેહનાં તલાવ હો જી…    રે…                        દિલનાં. . .

 

ધૂળમાં ખીલેલાં છે માનવનાં ફૂલડાં,

ભોળપણ ને ભાવનાનાં ઊછર્યાં અહીં કૂંડાં,

નયણામાં પ્રેમનાં ઝરણ હો જી…    રે…                        દિલનાં. . .

 

જગનાં છે અન્નદેવ ભારતનાં ગામડાં,

એની અવગણનાથી થાશે અહીંયા મડાં,

આદમ જાતિનો છે પ્રાણ હો જી…    રે…                        દિલનાં. . .

 

ધર્મ અને સંસ્કૃતિ એમનો સુહાગ છે,

શ્રધ્ધા ને ભક્તિથી ધબકતો શ્વાસ છે,

ઈશના વિશ્વાસનો મુકામ હો જી…    રે…                       દિલનાં. . .

 

વ્હેમથી પીસાયા ને અજ્ઞાને મારીયા,

એમનાં કલેવર ‘ડાહ્યા’એ સંહારીયા,

પીછાં વિણ મોર સમા હાલ હો જી…    રે…                    દિલનાં. . .

 

તરછોડ્યાં વિશ્વે ‘દાદા’એ સ્વીકાર્યાં,

‘ભારતના દિલ’ માંહી ચેતન પ્રગટાવીયાં,

પાંડુરંગ હૈયે નિવાસ હો જી…    રે…                              દિલનાં. . .

 

યોગેશ્વર કૃષિથી એતો છે શોભતાં,

અમૃતાલયમ સર્જી જગમાં છે ઓપતાં,

વિષ્ણુની લક્ષ્મીના સર્જક હો જી…    રે…                      દિલનાં. . .

    ===ૐ===

ચૈત્ર સુદ પૂનમ (હનુમાન જયંતી), સં ૨૦૪૧, શુક્રવાર. તા. ૫-૪-૮૪ (ગુડ ફ્રાઈડે).

અણમોલ તોય મુજને અચાનક મળી ગયા.

સામાન્ય

અણમોલ તોય મુજને અચાનક મળી ગયા,

પાછળથી જાણ્યું કે મને હીરા મળી ગયા.

 

આંખોમાં છુપાવું કે દિલ મહીં ભરી દઉં,

એવું વિચારું ત્યાં તો રગે રગ મહીં રમ્યાં.

 

રસ્તા મહીં ખીલેલું વગડાનું પુષ્પ હું,

એમાં ભરીને ફોરમ રંગો ભરી ગયા.

 

કીમતી સુવર્ણ કાજ તિજોરી પૂજાય છે,

મુજમાં વસીને આપતો મોટાઈ દઈ ગયા.

 

ભગવાન થવાને ઘણાં માથાં કૂટયા કરે,

છો પ્રેરણા સહુની ભગવાન થઈ ગયા.

 

સાદાઈમાં ખીલેલું સૌંદર્ય આપ છો,

તેથી સકળ હૃદયના વ્હાલા થઈ ગયા.

 

સત્તા ને ધર્મ સંપત્તિના ધારકો સહુ,

આપનાં પ્રભાવે શાણા થઈ ગયા.

 

મારાં અનેક જન્મના પુણ્યોની દેરી પર,

થઈને કળશ તમે તો છો ઝગમગી રહયા.

        === ૐ ===

જેઠ સુદ નોમ, સં. ૨૦૩૯, રવિવાર. તા. ૧૯-૬-૮૩.

ઝાડેશ્વરમાં લખ્યું.