Tag Archives: krishna

ભક્તનાં લક્ષણો

સામાન્ય

કરૂણાકર કૃષ્ણ ધનંજયને; ભક્તોનાં લક્ષણ વર્ણવતા,
ઈશ્વર પોતાના શ્રીમુખથી; ભક્તોનું ગુણવર્ણન કરતા . . .

 

કોઈનો દ્વેષ કદી ન કરે; મૈત્રી તો સૌની સાથ કરે,
કરૂણા નિર્ઝર છલકાવીને; “નથી મારું” કહી હરિપદ ધરતા . . .

 

અહંકાર બાળી નાખે; સુખ દુ:ખમાં મનને સ્થિર રાખે,
પાપીનાં પાપો નહીં દેખી; માફી દઈને મન ખુશ રહેતા . . .

 

સંતોષી પ્રાપ્ત થયું તેમાં; થૈ યોગી સતત રમે ઈશમાં,
ઈંદ્રિયો દેહ કરે વશમાં, મન બુદ્ધિ ઈશ ચરણે ધરતા . . .

 

ઉદ્વેગ બીજામાં નહીં કરતા; ઉદ્વિગ્ન બીજાથી ના થાતા,
ઉન્નતિ કે ભય ને હર્ષ દુ:ખોથી; મુક્ત બની જગમાં ફરતા . . .

 

ના હર્ષ મહીં ઘેલા થાતા; નહીં દ્વેષ કરી ભૂંડા થાતા,
ના શોક મહીં ડૂબી જાતા; નહીં પાગલ ઈચ્છા કાજ થાતા . . .

 

એ શુભ અશુભ કર્મો ત્યાગો; પરિણામોથી એ દૂર રહેતા,
એ ભક્તિ સભર ભક્તો દેખો; પરમેશ્વરને હૈયે વસતા . . .

 

જે શત્રુ મિત્ર સમાન ગણે; અપમાન માન સમતાથી જૂવે,
સમાન ગણે જે સુખ દુ:ખને; આસક્તિ વસ્ત્રો દૂર કરતા . . .

 

નીંદા ને સ્તુતિમાં સમ રહેતા; થઈ મનનશીલ મૌને રમતા,
જે કંઇ મળતું સંતોષ ધરે; રહેઠાણ મહીં ના ચિત્ત ધરતા . . .

 

જે પ્રભુમાં દ્રઢ શ્રદ્ધા સેવે; ને ધર્મામૃતનું પાન કરે,
જેને શ્રીહરિ ખૂબ ખૂબ ગમતા; શ્રીહરિને ભક્તો ખૂબ ગમતા . . .

=== ૐ ===

ભાદરવા વદ ચોથ, વિક્રમ સંવત ૨૦૭૧, ગુરુવાર. તા. ૧-૧૦-૨૦૧૫.

Advertisements

શ્રી કૃષ્ણ

સામાન્ય

સ્નેહપૂર્ણ થૈ વદે શ્રી કૃષ્ણ માધવ,

मन्मना भव मन्मना भव।।     (૨)

 

સગા નજીકના છતાંય થાય પારકા,

શ્યામનું સ્મરણ રચે હૃદયમાં દ્વારકા,

મન ભ્રમર રટ્યા કરે હે કૃષ્ણ કેશવ…     मन्मना भव…

 

યશોમતિ લાલ ગ્વાલ બાલને ગમે,

નંદલાલ ગોપીઓનાં મન મહીં રમે,

ચિત્ત દે તો ચિંતા હરે શ્રી માધવ…          मन्मना भव…

 

મનની વાંસળી તો અહંકારથી ભરી,

શ્યામ સ્નેહની સૂરાવલિ નહીં સરી,

ત્યાગ સમર્પણ થી રીઝે શ્રી વાસુદેવ…    मन्मना भव…

 

ચિત્ત ચક્ર થૈ ભમે પ્રભુ! ઘૂમાવજો,

વાસનાની વાંસળી તમે બજાવજો,

શબ્દ ચહું સૂણવા શ્રી કૃષ્ણ જાધવ…      मन्मना भव…

=== ૐ ===

પોષ વદ ત્રીજ, સં. ૨૦૫૩, શુક્રવાર. તા. ૨૭-૧૨-૧૯૯૬.

તારી વાંસળી

સામાન્ય

તારો શ્યામલ રંગ છે કેવો,

છવાયો મારાં નયણાંમાં,

તારી વાંસળીએ સૂર છેડ્યો,

છૂપાયો મારાં રુદિયામાં.

 

મૂરત ના ભૂલું તારી, વ્રજના વિહારી;

નાચતાં નેણ તારાં, જોઈ હું વારી;

મૂને વૈકુંઠ વા’લુ નવ લાગે;

કે રે’વુ તારા ગોકુળમાં…                      તારી…

 

પૂનમની રાતે ચાલી, યમુનાને ઘાટે;

વા’લમની સાથે રાસ, કીધો વિરાટે;

તેં તો મનડું ચોર્યું ને હું તો હારી;

જવું ન ગમે મુજ ઘરમાં…              તારી…

 

ઘટ ઘટના વાસી મોહન, લઈ લે ઘટ મારું;

મનનું નવનીત તેમાં, લાવી છું પ્યારું;

તું જો લૂંટી લૂંટીને આરોગે;

તો માનુ ધન ભાગ મારાં…           તારી…

 

જીવ જગદીશે રચી, એવી રાસ લીલા;

શોક મોહ વસ્ત્રો છૂટ્યાં, કીધી સ્નેહ ક્રીડા;

મારી સંગ સંગ માધવ નાચે;

ભૂલીને દૂરી નર્તનમાં…               તારી…

=== ૐ ===

શ્રાવણ વદ બીજ, સં. ૨૦૫૨, શુક્રવાર. તા. ૩૦-૮-૧૯૯૬.

શ્રી કૃષ્ણ માધુર્ય

સામાન્ય

મધુરાષ્ટક પર મારું ચિંતન, “શ્રી કૃષ્ણ માધુર્ય” ઈ-પુસ્તક સ્વરૂપે હવે મારાં બ્લોગ પર ઉપલબ્ધ છે.

શ્રી કૃષ્ણ માધુર્ય

कन्हाईको नयनन नींद न आवे

સામાન્ય

(राग – झुलो झुलो रे दत्तदिगंबर स्वामी…)

 

कन्हाईको नयनन नींद न आवे,

मैया पलनमें झूलावे. . .

मीठी रागीनीसे गीत अनुठे गावे,

मैया लालनको सुलावे. . .

 

दधी मंथन घोष हुआ था, कान्हा भी तबसे जगा था।

पैंजनिया झमकाता था, आंगनमें खुब खेला था।

खुब थक कर वो, जशोदा अंक सीधावे. . .

मैया लालनको सुलावे. . .

 

गोपीके घरमें गया था, महीं मख्खन स्वाद जचा था।

पानेलो नाच कीया था, थोडा मख्खन ही मिला था।

रोते रोते वो, यशोमति गोदमें जावे. . .

मैया लालनको सुलावे. . .

 

पंछीकी छांव पकडने, बछडेकी तरह दौडा था।

गैया चारनकी खातिर, गोपोका भेस सजा था।

कान्हाकी वो, बाल सहज लीलायें. . .

व्रज जनमनको ललचायें. . .

 

सुंदर तन मन कान्हा का, मधुरा है स्नेह हृदयका,

मीठी बानी मन हर्ता, जमुना जल सम निर्मलता।

सुखदायी वे, बालकथा मन भावे. . .

जन्मोंके पाप मिटावे. . .

=== ॐ ===

યમુના કાંઠડે

સામાન્ય

વાંસળી વાગી યમુના કાંઠડે… (૨)

ક્હાનાના હૈયાની વાણી ગાય રે…

ગાય રે. . . વાગી યમુના. . .

 

બંસી મનહર હોઠે રમતી,

ચુંબનનું મધુપાન એ કરતી,

અધર પીયાસી મુજને એની હોંસ રે…

હોંસ રે. . . વાગી યમુના. . .

 

શ્યામ મિલનનો દૂત થૈ આવી,

વિરહનું મારણ પણ લાવી,

મારું શમણું આજ થતું સાકાર રે…

સાકાર રે. . . વાગી યમુના. . .

 

અડધા પડધા વાઘા પે’ર્યા,

લૂખ્ખા કેશ હવામાં લહેર્યા,

હૃદય સજાવી ચાલી એની પાસ રે…

પાસ રે. . . વાગી યમુના. . .

 

રડતાં લોચનીયાં મલકાયાં,

મૂરઝાયેલાં મન મુસ્કાયા,

લાગણીઓની હરિયાળી હરખાય રે…

હરખાય રે. . . વાગી યમુના. . .

 

મોહન મર્માળું મલકાતો,

નેણ નચાવે થઈ મદમાતો,

એને આલિંગન ખોવાણી હાશ રે…

હાશ રે. . . વાગી યમુના. . .

=== ૐ ===

ભાદરવા સુદ આઠમ, સં. ૨૦૪૯, ગુરુવાર. તા. ૨૩-૦૩-૧૯૯૩.

વનમાં વગાડે વ્હાલો વાંસળી.

સામાન્ય

વનમાં વગાડે વ્હાલો વાંસળી …            હો… વનમાં. . .

જુગ જુગની આશા સૌની છે ફળી…        હો… વનમાં. . .

 

ધરતીના રોમે રોમે ઊર્મિ છે નાચતી,

રુદિયામાં સૌનાં આકે કાલિંદી ગાજતી,

સ્નેહના ફૂલોની ખીલી ગૈ કળી…            હો… વનમાં. . .

 

લીલુડો સાળુ પ્હેરી અવનિ મલકાતી,

વૃક્ષોની ડાલે બેસી કોયલ ગીત ગાતી,

ધરણીની ફોરમ સઘળે સળવળી…        હો… વનમાં. . .

 

પંખીના માળા પાછા ડાળે ઝૂમી રહ્યાં,

વાયુના વિંઝણાં થૈને વૃક્ષો ડોલી રહ્યાં,

બળતાં હૈયાંને શાતા છે વળી…              હો… વનમાં. . .

 

ભમરાના ગીતો સાથે નાચે પતંગિયાં,

મહેફિલમાં પંખીડાંના ધાડાં ઊમટીયા,

ફૂલડાંની મોસમ આવી ગૈ વળી…          હો… વનમાં. . .

 

કહાનાની બંસી વાગી ધરતી જાગી ગઈ,

વનરાજી રાજી થૈને એવી નાચી રહી,

આવ્યો વનમાળી તેથી ખુશ થઈ…         હો… વનમાં. . .

=== ૐ ===

અષાઢ સુદ બારસ, સં. ૨૦૪૯, ગુરુવાર. તા. ૦૧-૦૭-૧૯૯૩.